Χρήστος Κηπουρός
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ-ΑΦΙΕΡΩΣΗ
«Στους Ναυάρχους Χρήστο και Παναγιώτη Λυμπέρη: Για τα Πλοία και Μοναστήρια και την Άμυνα που η Κυβερνητική Αθήνα αδυνατεί διαχρονικά να δει.» Του Χρήστου Κηπουρού.
Πηγή: Library of Congress, {G7102.C7 1584 .O7}
[ΕΙΚΟΝΑ: Ο χάρτης "Creta Iovis Magni" του Abraham Ortelius (1584)]
ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ: Η γεωγραφική αλήθεια που η Chevron και οι ημεδαποί "φωστήρες" αρνούνται να αποδεχθούν
Το Λιβυκό Πέλαγος είναι μόνον Αφρικανικό. Καμία σχέση με την Ευρώπη. Τόσο την Ήπειρο, όσο και την Πριγκίπισσα του μύθου!
Δύο πόλεις, με επτά και οι δυο γράμματα, που αρχίζουν μάλιστα από “ΑΜ”, είναι η ΑΜΑΣΕΙΑ και η ΑΜΒΕΡΣΑ. Οι μητέρες πόλεις των δύο πρώτων ονομάτων του τίτλου. Του πατέρα της γεωγραφίας Στράβωνα, όσο και του πατέρα της χαρτογραφίας Ortelius. Με τη γιαγιά ΑΜΑΣΕΙΑ να είναι οκτώ τουλάχιστον χιλιετίες μεγαλύτερη από την γιαγιά ΑΜΒΕΡΣΑ!
Ας μην επεκταθώ σε άλλο “ΑΜ”, που οι “φωστήρες” των Αθηνών αφαίρεσαν από την περιγραφική ονομασία του ΕΛΙΑΜΕΠ, λέγοντάς το {«Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής»} όμως το διατήρησαν στο ακρωνύμιο. Και που στο συνημμένο στο τέλος του σημερινού κειμένου σημείωμα, προτείνω τη μετονομασία του σε ΕΛΙΑΜΕΕΠ.
Να επιμείνω όμως λίγο στους Στράβωνα και Ortelius, που αν και ο Φλαμανδός Ortelius είναι 1590 χρόνια μεταγενέστερος από τον Έλληνα Πόντιο Στράβωνα, όχι μόνο έγινε φίλος του αλλά και επαναλαμβάνει στους χάρτες του τη φράση: "ut ait Strabo", δηλαδή “όπως λέει ο Στράβων”.
Και ένας φίλος αμφότερων, μικρότερος και αυτός άλλα 400 περίπου χρόνια από τον Ortelius και δύο χιλιετίες από τον Στράβωνα, ο καθηγητής της Σημειωτικής Ουμπέρτο Έκο, ξημεροβραδιάζεται στο Εθνικό Μουσείο Παρισίων, ψάχνοντας πότε τα “Γεωγραφικά” του Στράβωνα και πότε τους χάρτες του Ortelius, πριν φθάσει στην ετυμηγορία του ότι το κάθε γεωγραφικό όνομα ενέχει απόδειξη άσκησης κυριαρχίας.
Έτσι έφθασα να ασχοληθώ από κοινού με το φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη, με το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και επόμενα με το από που ξεφύτρωσε το όνομα “Λιβυκό Πέλαγος”. Και τι διαπιστώνεται λοιπόν;
Ο Στράβων, με βάση το σύστημα ονοματοθεσιών στα Πελάγη σύμφωνα με το ανεμολόγιο και το όνομα Λίβας -ο νοτιοδυτικός άνεμος που καίει τα σπαρτά- διατήρησε το όνομα “Λιβυκό”, που είχε πιο πριν ειπωθεί από τον ιστορικό Πολύβιο. Όμως έρχεται ο Ortelius, και χαρτογραφώντας τη νήσο Κρήτη, προβαίνει σε δύο ενέργειες που πέραν της δικαίωσης του Έλληνα μέντορά του Στράβωνα, είναι καθοριστικές και ανατρεπτικές για τη συνέχεια.
Με την επικεφαλίδα του ότι η Κρήτη βρίσκεται στο μέσον του Πελάγους της {Ponto}, και την ισοδύναμη τελειωτική διευκρίνηση με τη φράση που έγραψε κάτω από το χάρτη στα 1584, το: AFRICUM LIBYCUM MARE, χαλάει τη σούπα. Γράφει δηλαδή ότι το Λιβυκό Πέλαγος είναι μόνο Αφρικανικό. Καμία σχέση με την Ευρώπη. Τόσο την Ήπειρο, όσο και την Πριγκίπισσα του μύθου! Μάλιστα με την ονομασία αυτή ειρωνεύεται ίσως και όσους μελλοντικά θελήσουν δια μέσου του ονόματος να ασκήσουν κυριαρχία ευρύτερα, ζωγραφίζοντας επάνω από καθένα από τα τρία “Μ”, της επιγραφής ένα πουλάκι, σαν να λέει προς το επινοημένο "Λιβυκό Πέλαγος" και τους επίδοξους κηδεμόνες του, κοιτάξτε “τρία πουλάκια κάθονται” αν νομίζετε ότι θα αφαιρέσετε από τη μητέρα του Δία Κρήτη, το πέλαγος της.
Στη μνήμη της σημειωτικής παιδείας του Ουμπέρτο Έκο, οφείλουμε να δούμε πίσω από τα "τρία πουλάκια" του Ortelius την προειδοποίηση προς κάθε σύγχρονο Οδυσσέα. Αν ο Πάρης και η Ελένη υπήρξαν τα μυθολογικά προσχήματα μιας Ανήθικης Γεωοικονομίας για τον έλεγχο των ροών στην Τροία, σήμερα η Chevron καλείται να επιλέξει: θα συνεχίσει να πλέει στα θολά νερά ενός ανύπαρκτου "Λιβυκού", ή θα επενδύσει σε μια Ηθική Γεωοικονομική σχέση; Η αποδοχή του ονόματος Νότιο Κρητικό Πέλαγος δεν είναι μια τυπική λεπτομέρεια· είναι η αναγνώριση της ευρωπαϊκής και ελληνικής κυριαρχίας, η μόνη που εγγυάται τη σταθερότητα απέναντι σε κάθε ενεργειακό τυχοδιωκτισμό. Φυσικά και εκείνον των Λιβυκών χαρτών.
Όπως ο Στράβων στοιχειοθέτησε την αλήθεια μέσω της “πολλῆς ὁμωνυμίας” που ένωνε τους Θράκες με τους Τρώες, έτσι και η σύγχρονη επιχειρηματική ηθική επιβάλλει το σεβασμό στη γεωγραφική ομωνυμία της Μητέρας του Δία, Κρήτης, προστατεύοντας τη συγγένεια των λαών από μια ακόμη ιστορική "ληστεία" των ονομάτων τους. Τα λόγια του Ουμπέρτο Έκο είναι ξεκάθαρα: “Τα ονόματα δεν είναι απλές ετικέτες αλλά φορείς πολιτισμικής και ιστορικής σημασίας. Η αλλαγή ή η διαγραφή τους αποτελεί προσπάθεια αλλοίωσης της συλλογικής μνήμης”.
Υ. Γ. Να θίγει κανείς ή να μη θίγει τα «κακώς κείμενα»;
Στην Ελλάδα της «γκρίζας» εξωτερικής πολιτικής, οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Η περίπτωση του ΕΛΙΑΜΕΠ αποτελεί το κορυφαίο παράδειγμα «λεκτικού γεωφασισμού». Από το Σεπτέμβρη του 1993, αφαίρεσαν τη λέξη «Αμυντικής» από τον τίτλο, διατηρώντας προκλητικά το «ΑΜ» στο ακρωνύμιο. Η Άμυνα, ιερή εθνική αξία, εξορίστηκε στον «σκουπιδοτενεκέ» της ιστορίας για 33 έτη. Απέναντι σε αυτή την «ύβρη», προτείνω την άμεση έκδοση Προεδρικού Διατάγματος ως προς την μετονομασία του, σε ΕΛΙΑΜΕΕΠ («Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής, Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής»), από ΕΛΙΑΜΕΠ {«Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής»} που είναι έως σήμερα. Αν η Πολιτική και Πανεπιστημιακή Ελλάδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, διαθέτουν ψήγματα αξιοπρέπειας, οφείλουν να αποκαταστήσουν τη λογική συνέπεια.
(Συνημμένο σε PDF το κείμενο-σταθμός: «Ανήθικη Γεωοικονομία», στη σελίδα 35 του ηλεκτρονικού βιβλίου «Σημειώσεις Πολιτικής Γεωοικονομίας», καρπός μιας αρθρογραφικής πορείας από το 1986. Με ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, ο αναγνώστης εισέρχεται στο βιβλίο).
Διαβάστε το Βιβλίο εδώ:
http://www.metanastis.com/3H-EKDOSH-SHMEIWSEIS_%20POLITIKHS_GEWOIKONOMIAS.pdf
