ΤΊΤΛΟΣ Ανθρωπιστικοί, Νομικοί, Τεκτονικοί και Πελαγικοί λόγοι, επιβάλλουν το “φρέαρ των Οινουσσών”, να μπει στο “Πελοποννησιακό Πέλαγος.”

 

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ Προς την Κυβέρνηση: Στείλτε τώρα στον ΟΗΕ τους γεωγραφικούς όρους:  “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και “Πελοποννησιακό Πέλαγος”.  Αλλιώς κάντε ένα μνημείο: Στο Άγνωστο Πέλαγος που έπεσε υπέρ πατρίδος, αιμορραγώντας κυριαρχία και ενέργεια. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός:

 

 

                              πηγή: radar.gr

         πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

 

                          Σαπιέντζα=Σοφία. Δεν είναι απλά νησί. Είναι φάρος

                           και επόπτης του βαθύτερου σημείου της Μεσογείου.  

 

                       “Φρέαρ των Οινουσσών”: Είναι το σημείο συνάντησης

                      του Ιονίου Πελάγους, με το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

                                        Πελάγη ανώνυμα και αόριστα

                                       μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν

                          Δεν είναι διεθνή ύδατα με ασαφή ονόματα.

                         Είναι Ελληνική λεκάνη με ονοματεπώνυμο.

                    

                Τετραπλή η ιθαγένεια του Πελοποννησιακού Πελάγους.

            Ανθρωπιστική, Νομική, Τεκτονική και φυσικά Πελαγική.

 

                      Η τάφρος των Οινουσσών δεν έχει απλό νερό.

                    Είναι γεμάτη με βαρύ ύδωρ και πολύ ναυάγιο.

  

Εφόσον οι Μεσσηνιακές Οινούσσες ως νησιά και νησίδες δικαιούνται σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας,τόσο χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα, όσο και ΑΟΖ, και εφόσον το ομώνυμο φρέαρ τους βρίσκεται μέσα στα χωρικά αυτά ύδατα, -απέχοντας 6 περίπου μίλια- είναι λογικό να πω ότι το φρέαρ της Αβύσσου, με το μεγαλύτερο βάθος στη Μεσόγειο, ενώ παράλληλα τυχαίνει να έχει, “πολλαπλή ιθαγένεια”. Να Πιστοποιείται ότι όσο ανήκει γεωλογικά σε δυο τεκτονικές πλάκες, τόσο βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος αλλά και το Πελοποννησιακό Πέλαγος. Και όσο είναι γεμάτη η τάφρος τους με βαρύ ύδωρ άλλο τόσο βρίθει από ναυάγια και χρήζει ιδιαίτερης φροντίδας. Έτσι θεώρησα σωστό να το συμπεριλάβω στην παρούσα τριλογία και να πω δυο λόγια για το συγκεκριμένο τόπο.  

Μην απορεί κανείς γιατί το Φρέαρ των Οινουσσών κρατά τα σκήπτρα του βάθους (5.267μ.) σε όλη τη Μεσόγειο. Δεν είναι μόνο γεωλογική σύμπτωση, είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων. Όπως οι ποταμοί αναζητούν τη θάλασσα, έτσι και όλα τα γύρω πέλαγα —Αιγαίο, Ιόνιο, Μυρτώο και Κρητικό υποκλίνονται και «χύνονται» στο Πελοποννησιακό Πέλαγος. Για το Ιόνιο αποτελεί σημαίνοντα αναπαυτήριο σταθμό, στο δρόμο του προς την Μεσογειακή Αφρική. Είναι ο θρόνος της αβύσσου,αν θυμηθεί κανείς την τραγικότητα του πρόσφατου πνιγμού εκατοντάδων ανθρώπων, εκεί όπου η ελληνική θάλασσα συγκεντρώνει όλο το βάρος της ιστορίας και της φύσης της. Η άρνηση να δοθεί όνομα στο μεγάλο αυτό Υποδοχέα είναι ασέβεια προς τη γεωγραφική ιεραρχία. Αν ο «Αθηναϊσμός» προτιμά την ανωνυμία, ο Συλλογικός Αριστοτέλης όσο και ο συλλογικός Δημόκριτος, οι δυο πνευματικές αρχές που προτείνω στην Τέταρτη Δημοκρατία, λένε δυο ονόματα. Και το Ιόνιο και το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Επίσης, θέλω να προλάβω έστω κι ένα πνεύμα αντιλογίας Έλληνα πολίτη, ως προς την πρότασή μου να υπάρξει ο γεωγραφικός όρος “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Και να πω ότι οι Λίβυοι γεωγράφοι λένε με τους χάρτες τους ότι δεν υπάρχει Κρητικό Πέλαγος. Και μας αντιτείνουν λέγοντας: “εσείς δεν είστε αυτοί που ονομάζετε Λιβυκό το Πέλαγος μας”; Μόνο αυτό λέω και έτερον ουδέν.

Μόνο μια ερώτηση: Αν ως προς το Νότο συνορεύει και βρέχεται, όπως λέει η wikipedia.org,  από τη Μεσόγειο θάλασσα, το μεταξύ της ξηράς και Μεσογείου θαλάσσιο τμήμα, τι είναι αν δεν είναι Πελοποννησιακό Πέλαγος; Και η πρόταση που κάνω να αποκτήσει το δικό της Πέλαγος είναι και λογική και κυρίως δίκαια. Η μόνη φράση που συνάδει, και σε αυτή την περίπτωση, είναι η γνωστή από την ιστορία, παραφρασμένη φράση του Γαλιλαίου: “Και όμως έχει όνομα”.

 

Η Νομική και Γεωγραφική Τεκμηρίωση: Το Ο.Ε.Δ. της Πελοποννήσου

Είναι αξιοσημείωτο, και ίσως η μεγαλύτερη γεωπολιτική αντίφαση της εποχής μας, το γεγονός ότι ενώ η Πελοπόννησος διαθέτει πλήρη δικαιώματα βάσει του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), παραμένει «άτιτλη» στον νότιο θαλάσσιο ορίζοντά της.

Αν η Πελοπόννησος ήταν ένα αυτόνομο νησιωτικό κρατίδιο, θα απολάμβανε το σύνολο των προνομίων που απορρέουν από την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Σήμερα, ειδικά μετά από την ελληνοϊταλική συμφωνία, η περιοχή αυτή θωρακίζεται με χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων. Όταν, λοιπόν, το Φρέαρ των Οινουσσών απέχει μόλις 6 μίλια από τη νήσο Σαπιέντζα, βρίσκεται στο μέσον της ελληνικής κυριαρχίας.

Είναι, επομένως, παράλογο να στερείται η Πελοπόννησος το δικαίωμα να κληροδοτήσει το όνομά της στο πέλαγος που την περιβάλλει και την αναδεικνύει. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος δεν είναι μια αυθαίρετη επινόηση, αλλά η φυσική και νομική κατάληξη μιας γεωγραφικής οντότητας που ορίζει το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου.

Όπως λένε και στα μαθηματικά: Ο.Ε.Δ. (Όπερ Έδει Δείξαι). Η αλήθεια του ονόματος είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

______________                                     

Διδυμότειχο 10 Μαρτίου 2026, 

Τίτλος: Όχι άλλη τριγλωσσία! Οι ανοιχτές φλέβες της Ανατολικής Μεσογείου αιμορραγούν κυριαρχία.

 

Υπότιτλος

“Χρήστος Κηπουρός προς την Κυβέρνηση: “Η αοριστία

στη γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση.”

   

        πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

 

Αυτή είναι η Κυβερνητική Αθήνα. Όπως και η Αντιπολιτευτική αφωνία. Το Υπουργείο Παιδείας επιμένει στους σχολικούς χάρτες ότι κάτω από την Κρήτη βρίσκεται το «Λιβυκό Πέλαγος». Την ίδια στιγμή, το Υπουργικό Συμβούλιο υπογράφει 47 χάρτες προς την Ε.Ε. όπου σωστά εμφανίζεται το όνομα «Νότιο Κρητικό Πέλαγος». Και ο Πρωθυπουργός, στη συμφωνία με τη Chevron, καταφεύγει στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης».  Όπως επίσης αργότερα και στο «Νότια της Πελοποννήσου».

Τριφασική όμως είναι και η αντίδραση της ιστορίας. Ο Στράβων ανέφερε το «Λιβυκό» λόγω του ανέμου Λίβα, όχι ως όριο κυριαρχίας. Τύχη αγαθή η παρουσία του Abraham Ortelius, ο οποίος το 1584 έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Η επιγραφή του “AFRICUM LIBYCUM MARE” και τα τρία πουλάκια που κάθονται πάνω από τα ισάριθμα “Μ” είναι η γεωμετρική απόδειξη ενάντια στη «Λιβυοποίηση» της Ανατολικής Μεσογείου. Όπως διδάσκει ο Umberto Eco, η αοριστία στη γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση. Και όπως με το δάνεισε, να το βάλω υπότιτλο.

Δεν είναι διαφορετικό το πρωθυπουργικό «Νότια της Πελοποννήσου», ή η φράση «Νότιο Ιόνιο», ενώ το επώνυμο όνομα δεν μπορεί να είναι άλλο από το «Πελοποννησιακό Πέλαγος».  

Ακολουθεί η επιστολή εν όψει της συζήτησης στην ολομέλεια της Βουλής για τη σύμβαση με την Chevron. 

ΠΡΟΣ:  Βουλή των Ελλήνων

ΚΟΙΝ.: Πρωθυπουργό της Ελλάδος & Υπουργό Περιβάλλοντος

ΚΟΙΝ.:Michael K. Wirth (CEO Chevron)

Αξιότιμοι κύριοι,

Επιτρέψτε ως πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να σας καταθέσω μια πρόταση σχετικά με την ονοματολογία των θαλάσσιων περιοχών στη σύμβαση με τη Chevron, και όχι μόνο φυσικά γιαυτό, αλλά και για το διηνεκές. Όπως άλλωστε διδάσκει ο Θουκυδίδης, η γεωγραφία οφείλει να αποτελεί «κτήμα ες αεί» και όχι ασαφή περιγραφή. Και όπως τονίζει ο πατέρας της Γεωγραφίας Στράβων, η Γεωγραφία είναι η σκηνή που επάνω σε αυτήν παίζει η ιστορία.

1. Ανάσταση για το Νότιο Κρητικό Πέλαγος:

Ο όρος «Νότια της Κρήτης» που χρησιμοποιείται στη σύμβαση με τη Chevron, όπως ήδη έχουμε γράψει και πει, επιβάλλει μια σημειολογική ευθανασία σε μια ιστορική πραγματικότητα αιώνων. Από τον Πλίνιο και τον Ορτέλιους ως τον Κορονέλλι, το Νότιο Κρητικό Πέλαγος είναι ονοματισμένο και χαρτογραφημένο. Η επαναφορά του ορθού ονόματος στη σύμβαση είναι πράξη που συνιστά σημειολογική Ανάσταση.

2. Όνομα μαζί και Αθανασία για το Πελοποννησιακό Πέλαγος:

Ρώτησα την Τεχνητή Νοημοσύνη και η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει επίσημος, καθιερωμένος γεωγραφικός όρος "Πελοποννησιακό Πέλαγος" στην ελληνική ή διεθνή χαρτογραφία {βλέπετε την copy paste απάντησή της στη σελίδα 16 του παρόντος τομιδίου που θα είναι συνημμένο στο επόμενο κείμενο της τριλογίας}. .Για την ανώνυμη θαλάσσια λοιπόν αυτή έκταση προτείνεται η υιοθέτηση του γεωγραφικού όρου «Πελοποννησιακό Πέλαγος» {1}. Είναι οξύμωρο να υφίστανται στον χάρτη το Μυρτώο, το Καρπάθιο, το Ικάριο ή το Θρακικό και το μεγαλύτερο από όλα αυτά Πέλαγος να παραμένει ακόμη ανώνυμο. Απέναντι στην αφάνεια των περιγραφικών όρων, η συγκεκριμένη ονοματοδοσία προσφέρει αντί της Ευθανασίας μια Σημειολογική Αθανασία που επανασυνδέεται με το ιστορικό νήμα του Μοριά και του γέρου του, Κολοκοτρώνη, αν όχι και του συγγραφέα του ομώνυμου Πολέμου, Θουκιδίδη.

3. Πρόταση για Σύσταση Διακομματικής Επιτροπής Γεωγραφικής Θωράκισης:

Ενόψει της κύρωσης των συμβάσεων, αλλά και γενικότερα, προτείνω  για άλλη μια φορά την άμεση συγκρότηση Διακομματικής Επιτροπής για τη Γεωγραφική Θωράκιση. Σκοπός της είναι η επιβολή της ενιαίας και υποχρεωτικής χρήσης ιστορικά τεκμηριωμένων γεωγραφικών όρων σε κάθε διεθνή σύμβαση και σχέσεις, αποτρέποντας μελλοντικά φαινόμενα ορολογικής εκχώρησης.

Σαφής η Μεσόγειος, σαφέστερα τα πελάγη. Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος, όσο το ομώνυμο Ιόνιο και το Πελοποννησιακό. Και πρώτα πρώτα η κορώνα της Ανατολικής Μεσογείου, το Αρχιπέλαγος Αιγαίο.

Η Chevron καλείται να δραστηριοποιηθεί σε επώνυμα Ελληνικά Πελάγη και όχι σε ανώνυμα γεωγραφικά στίγματα που όπως λένε οι Σημειωτικοί επιστήμονες η ανωνυμία και η αοριστία είναι που προαναγγέλλουν παραχωρήσεις και εκχωρήσεις. Η απώλεια άλλωστε του ονόματος οδηγεί στην απώλεια του πράγματος, όπως θα συμπλήρωνε ο Ουμπέρτο Έκο.

Η δική μου πρόταση αφορά στη συμπερίληψη τριών Πελάγων με το όνομα του καθενός στη συμφωνία με την Chevron, 1. To “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” με αμφότερα τα θαλάσσια τεμάχια, 2. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος με ένα τεμάχιο και 3. Το “Νότιο Ιόνιο – Πελοποννησιακό Πέλαγος” με το block A2. {Βλέπετε χάρτη}.

Στην παρουσίαση της Συμφωνίας με την Chevron ο κ. Πρωθυπουργός αναφέρθηκε μια φορά στο “Νότια της Κρήτης” και μια στο “Νότια της Πελοποννήσου”. Παρέλειψε το “Νότια του Ιονίου”, γιατί προφανώς θα έπρεπε να το αποκαλέσει “Νότιο Ιόνιο”. Οπότε συνειρμικά όλοι θα ρωτούσαν γιατί “Νότιο Ιόνιο” και όχι και “Νότιο Κρητικό”; Εξ ων και η διπλή σημειολογική ευθανασία. Τόσο ως προς το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, όσο ως προς την παράλειψη για το “Νότιο Ιόνιο Πέλαγος”, που ενσωματώθηκε αδιακρίτως στο“Νότια της Πελοποννήσου”.   

___________________

Σημείωση

{1}, Χρήστος Κηπουρός, Πελοποννησιακό Πέλαγος, geopolitico.gr, 8 Μαρτίου 2026,