Ελλάδα και Λιβύη: Μια «Χρυσή Γέφυρα» Πολιτισμού και Διπλωματίας

 

Η πρόταση για δανεισμό της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου από το Διδυμότειχο, στη γενέτειρα του Leptis Magna. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

 

                 Λεζάντα εικόνας: Σεπτίμιος Σεβήρος «Ο Αυτοκράτορας που ένωσε

                   την Αφρικανική  Λέπτις Μάγκνα, με το Ευρωπαϊκό Διδυμότειχο»

 

Μόνο δύο χρυσές σφυρήλατες προτομές Ρωμαίων Αυτοκρατόρων σώζονται σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μία είναι του Μάρκου Αυρηλίου και η άλλη εξ αυτών ανήκει στον Λιβυκής καταγωγής Σεπτίμιο Σεβήρο.

Γενέτειρά του είναι η Λέπτις Μάγκνα, {Η Ελληνιστική Νεάπολη}, μνημείο παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς της UNESCO, η οποία βρίσκεται στη Βορειοδυτική Λιβύη, δίπλα στη σύγχρονη πόλη Χομς των 200.000 κατοίκων, 150 χλμ. ανατολικά της Τρίπολης, επί της Μεσογειακής Αφρικής.

Η σπάνια αυτή χρυσή προτομή του βρέθηκε το 1965 στη ρωμαϊκή πόλη-λιμένα της Πλωτινούπολης, στο Διδυμότειχο. Κάποια στιγμή μεταφέρθηκε στο Μουσείο της Κομοτηνής, παρά τις συνεχείς προσπάθειες και το δίκαιο αίτημα με συλλογή υπογραφών να επιστραφεί στον τόπο ανεύρεσης του, όπου πλέον υπάρχει νεόδμητο Μουσείο, του οποίου έχει προβλεφθεί από τη μουσειολογική μελέτη να αποτελέσει κύριο έκθεμα.

Πέραν της ιστορικής του διαδρομής ή της ελληνικής του παιδείας, αυτό που σήμερα προέχει είναι η πρόταση για τον δανεισμό της προτομής αυτής στη γενέθλια πόλη του, τη Λέπτις Μάγκνα, για το διάστημα ενός έτους. Μια κίνηση που θα πρέπει να γίνει με την επιστροφή της στον τόπο όπου ανευρέθηκε (Διδυμότειχο) και με την επίσημη διαμεσολάβηση του Υπουργείου Πολιτισμού.

Πρόκειται για ένα ελληνικό και θρακικό βήμα υψηλού ηθικού αναστήματος. Την ώρα που η δική μας Νίκη της Σαμοθράκης παραμένει «εξόριστη» στο Μουσείο του Λούβρου, μια τέτοια κίνηση από πλευράς μας θα αποτελούσε παγκόσμιο μάθημα πολιτισμικής διπλωματίας. Αν το Λούβρο μάς δάνειζε τη Νίκη έστω για έναν χρόνο, ο Έβρος και η Σαμοθράκη θα γέμιζαν από ανείπωτη τιμή, ενώ εταιρείες όπως η Nike θα έσπευδαν να τιμήσουν την «ονομασία προέλευσης» του παγκόσμιου brand τους στον τόπο που τη γέννησε.

Ταυτόχρονα, η πρωτοβουλία για την προτομή του Σεπτιμίου Σεβήρου αποτελεί έμπρακτη απόδειξη φιλίας προς τον λαό της Λιβύης, κόντρα σε πολιτικές της που πλήττουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Κοινή πρόταση των Χ. Κηπουρού και Μ. Λουτσέτη, και μια νέα παρατήρηση

Προτείνουμε, λοιπόν, μια πράξη νέας ηθικής αμοιβαιότητας: μια κοινή επιστολή Ελλάδας-Λιβύης προς τον ΟΗΕ, με την οποία το «Ευρωπαϊκό Νότιο Κρητικό Πέλαγος» και το «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» θα κατοχυρωθούν ως μόνιμοι γεωγραφικοί χαρακτηρισμοί. Μια ενέργεια απόλυτα σύμφωνη με το Δίκαιο της Θάλασσας και τη μέση γραμμή, που θα θωρακίσει τις ήδη κατατεθειμένες συντεταγμένες μας στον ΟΗΕ, προσθέτοντας το ισχυρό πρόσημο της ηπειρωτικής ταυτότητας (Ευρωπαϊκό – Αφρικανικό).

Αν μεγεθύνει κανείς το συνημμένο χάρτη της “ROMAN EMPIRE” του 117 μετά Χριστόν, με την εικόνα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, βλέπει στη μεταξύ Κρήτης και Αφρικής θάλασσα να υπάρχει μόνον η φράση: “CRETA KAI CYRENE”! Και μάλιστα πρώτα το όνομα Κρήτη και μετά η Κυρήνη. Η Ελληνική αποικία Θηραίων αποίκων στη Βόρεια Αφρική. Δηλαδή  στη σημερινή βορειοανατολική Λιβύη, κοντά στη σύγχρονη πόλη Σαχάτ. Θεωρούμε ως την πιο συγκλονιστική απόδειξη ως τώρα, της Θαλάσσιας Κρήτης που αποτυπώνεται στα χαρτογραφικά Ρωμαϊκά κατάστιχα!! Οι Ortelius {1584} και Coronelli {1691}, είχαν που να πατήσουν, πέραν του μέντορα του πρώτου, Στράβωνα. Όπως όταν ρωτήθηκε η Τεχνητή Νοημοσύνη, μόλις εχθές {*}.

______________

Σημείωση

{*} Για την τεκμηρίωση των όρων «Ευρωπαϊκό» και «Αφρικανικό» Πέλαγος μέσω της Ιστορίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ), δείτε την Ανοιχτή Επιστολή προς τον ΥΠΕΞ που κάναμε με το φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη για τα θέματα με το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, στη διεύθυνση: https://geopolitico.gr/2026/03/anoichti-epistoli-protasi-pros-ton-ypex-k-g-gerapetriti/?feed_id=182002&_unique_id=69cc053285508&fbclid=IwY2xjawQ5kclleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeDp03zbGl9P0HwWEijC6XAwqEaIav5HSd6vBey39ADZjgxYeH4dgiUaTNA-E_aem_fsBK3HbaLyDGeMDaFp7SlQ

Ευχαριστίες τέλος στο Γιάννη Σαρσάκη για τη γραφιστική και αισθητική του συμβολή στην εικόνα.

Διδυμότειχο 1 Απριλίου 2026,