Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Δήλωση

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

Αν ο ναός της Αγίας της του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη είναι το μεγαλύτερο μνημείο της ενιαίας χριστιανοσύνης, το τέμενος Βαγιαζήτ Α΄ που βρίσκεται στο Διδυμότειχο είναι το μεγαλύτερο ιστορικό και θρησκευτικό  μουσουλμανικό μνημείο στα Βαλκάνια.
Ο κίνδυνος τα δυο μνημεία να πάψουν να υφίστανται ως έχουν είναι ορατός με δεδομένη την πυρκαγιά στο τέμενος Βαγιαζήτ Α΄ στο Διδυμότειχο, την εν ροή μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος με την παρουσία ιμάμη και την  ταυτόχρονη  εκδήλωση επιθυμίας του Ερντογάν να προσευχηθεί τη Μεγάλη Παρασκευή στον ιερό αυτό χώρο.
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, η πρόταση του Χρήστου Κηπουρού η οποία κατατέθηκε το 1991 στο Δημοτικό Συμβούλιο Διδυμοτείχου,   γεγονός που προκάλεσε τη  χρηματοδότηση της αποκατάστασης του μνημείου, να τεθούν τα δύο μνημεία υπό την αιγίδα της UNESCO ως μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι πλέον μονόδρομος.

*Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου                                                                             Έβρος, Απρίλιος 2017

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

ΚΑΘΕΤΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ – ΟΡΜΕΝΙΟΥ - ΕΛΣΙΝΚΙ Η ΑΒΕΛΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ



Του Πασχάλη Χριστοδούλου*
Στη μνήμη του Ηλία
Το Μάιο του 1996 απευθυνόμενος στον τότε πρωθυπουργό  κατά την επίσκεψή του στο Ορμένιο μίλησα για την Εγνατία και την παραπομπή της κατασκευής της στο αλήστου μνήμης εγνατιόσημο, όπως επίσης και για τον κάθετο άξονα, προδιαγραφών Εγνατίας, που τον παρέπεμπε στην κατασκευή του άξονα Ελσίνκι -Αλεξανδρούπολη, τον γνωστό διάδρομο Νο 9 των διευρωπαϊκών δικτύων.
Ένα μήνα αργότερα τον Ιούνιο του 1996 η ΤΕΔΚ Έβρου πραγματοποίησε το ταξίδι Αλεξανδρούπολης – Ορμενίου με το ITERCITY ΙΑΣΩΝ όπου μαζί με Δήμους της Βουλγαρίας και χιλιάδες κατοίκους του Έβρου ζητήθηκε η ανακατανομή των κονδυλίων του Β΄ ΚΠΣ και η ενίσχυση αυτού του άξονα. Του δρόμου που αποτελεί τα χερσαία Δαρδανέλια και ενώνει την άσπρη με τη μαύρη θάλασσα και όχι τα Σεπόλια με τη Δάφνη. Όμως αυτός ο δρόμος της επανασύνδεσης, ο δρόμος του έθνους πνίγηκε  μέσα στα θολά νερά και στο «εθνικό όραμα» της εποχής εκείνης, την Ολυμπιάδα του 2004.
Εικοσιένα χρόνια από τότε ο κάθετος άξονας αποτελεί το όνειδος, την αβελτηρία  της επίσημης ελλαδικής πολιτικής. Η Hessen list που σχεδίασε το 1994 τα διευρωπαϊκά δίκτυα αρκετές φορές αναθεωρήθηκε, κάθε φορά που υπήρχε ολοκλήρωση ενταγμένων έργων, αλλά ο διάδρομος Νο 9, ο δρόμος Αλεξανδρούπολης – Ελσίνκι, ο κάθετος άξονας, ο καθρέφτης της ελλαδικής πολιτικής τάξης, έμεινε στάσιμος. Μαζί με όλο το πολιτικό προσωπικό, τοπικό και κεντρικό.

ΥΓ. Τον Αύγουστο του 2017 ολοκληρώνεται το βόρειο τμήμα του κάθετου Άξονα Αρδάνιο – Ορμένιο – Ελληνοβουλγαρικά Σύνορα και το 2018 παραδίδεται ο άξονας στο σύνολο του. Αυτό δήλωσε ο Χρήστος Σπίρτσης, υπουργός Υποδομών και Μεταφορών στις 14 Μαρτίου 2017. Οψόμεθα.

*Δήμαρχος Σουφλίου 1995-1998                                                              Σουφλί, Μάρτιος 2017

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Από τα αμόρφωτα μορφώματα σε μια νέα γενιά, Διογένεια

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*
Το ότι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων η λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου κατέληξε, αν δεν έκτισε το παλιό με μια σειρά από αμόρφωτα αριστεροδεξιά μορφώματα, είναι πια γνωστό σε όλους. Όπως επίσης η ιστορικών διαστάσεων αποτυχία τους στο χτίσιμο της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, της μεταπολιτευτικής. Η οποία με τη σειρά της κατέληξε, συντηρούμενη σε διάλυμα φορμόλης, από πολλών ήδη ετών, συνιστώντας ένα ακόμη άταφο ψοφίμι του χθες.
Όμως το ζήτημα είναι τι γίνεται σήμερα. Τι μπορεί να γίνει. Αν φυσικά μπορεί να γίνει κάτι. Ποια θα είναι η γενιά που μπορεί να αποτελέσει το νέο, καθώς και ένα νέο ιστορικό υποκείμενο;
Η γνώμη μας είναι ότι αυτό το ρόλο μπορεί να παίξει μια γενιά που θα τους ταράξει όλους στη Δημοκρατία, για να παραφράσουμε το μακαρίτη τον Ηλία Ηλιού. Και πριν απ’ όλα μια γενιά που θα αναζητήσει τη Δημοκρατία. Μια γενιά Διογένεια, τα φανάρια της οποίας, οι κεραίες της, θα ψάχνουν στο υπαρκτό κομματικό, μιντιακό, παρασιτικό Αθηναϊκό σκότος να εντοπίσουν ψήγματα Δημοκρατίας. Να ψάξουν τους καλφάδες που μπορούν να χτίσουν μαζί τους το αρχιτεκτόνημα της Δημοκρατίας. Όλοι αυτοί οι κάτωθεν, που όπως θα έλεγε ο Καστοριάδης, πάντοτε αποβάλλουν αυτά που προέρχονται από τους άνωθεν, να ψάξουν τους αρχιμάστορες.
Ο λόγος για την Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία. Και φυσικά δεν εννοούμε κακέκτυπα αντίγραφα (καρικατούρες) αποτυχημένων υπεξαιρετών ιδεών. Μιλάμε για νέες θεσμίσεις που θα επιταχύνουν μια νέα αυτοθέσμιση. Δημοκρατική όσο και πατριωτική.
Πρώτο βασικό γνώρισμα, η ειλικρινής αλληλεγγύη προς κάθε ιστορική και πολιτισμική δημοκρατική οντότητα. Από την αναγεννήσιμη περιφερειακή Ελλάδα μέχρι τις επαναβεβαιωμένες και εμπλουτισμένες αρχές και αξίες που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών και πριν από όλα την ευρύτερη Ανατολικομεσογειακή μας γειτονιά. Ο λόγος για τους λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία και τη δημοκρατία, όπως γίνεται με την Κουρδική παλιγγενεσία.
Κατά τα άλλα, όπως στην οικονομική πτώχευση μας έφερε η αντίστοιχη μορφωτική, δημοκρατική, πολιτική, κοινωνική, έτσι και στο ξεπέρασμά της δεν πρόκειται να κάνουν κάτι τα όποια μνημόνια. Ούτε όσοι είναι υπέρ αλλά και ούτε όσοι είναι κατά.
Εάν κάτι μπορεί να συμβάλλει σ’ αυτό είναι η αναζήτηση της πολιτικής και της Δημοκρατίας. Αυτή όμως είναι που χθες όπως και σήμερα παραμένει φτωχότερη και από την υπαρκτή οικονομική, μορφωτική και ηθική φτώχεια. Έτσι το ζητούμενο απέναντι στα υπαρκτά αμόρφωτα μορφώματα είναι μια νέα γενιά Διογένεια. Προπομπός μιας νέας κοινωνίας πολιτών και παραγωγών.
 
*Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου, μιλώντας σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Διδυμότειχο από την Β΄ΕΛΜΕ  στις 17 Νοεμβρίου 2016

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

Στη μνήμη των δυο Θρακών ηρώων


Το φυσικό χρώμα του ουρανού στην Ανατολική Μεσόγειο

Του Πασχάλη Χριστοδούλου

 

Η προχθεσινή δήλωσή μου* έχει πίσω της ένα αρκετά μακρύ ιστορικό νήμα, σαράντα δύο συναπτών ετών, αρχής γενομένης από τη θυσία των δυο αυτών πρώτων απελευθερωτών της Κύπρου.

Μάλιστα στις 12 Μαΐου του 1996, είκοσι δηλαδή χρόνια πριν, Κυπριακοί φορείς πραγματοποίησαν εκδήλωση στην ίδια αυτή εκκλησία της Παναγίας στο Διδυμότειχο από όπου θα γίνει την ερχόμενη Κυριακή η εξόδιος ακολουθία για το Χρήστο Χατζόπουλο.

Δυο τότε μαθητές από το Ριζοκάρπασο, η Μαρία και ο Βασίλης, έφεραν αγίασμα από τα κατεχόμενα για να τιμήσουν τους δυο Θρακιώτες ήρωες.

Προτείναμε τότε στη Θρακική Αυτοδιοίκηση να δώσει τα δύο αυτά ονόματα Χατζόπουλου και Δοϊτσίδη σε οδούς και πλατείες των Θρακικών πόλεων, όπως λέμε Καραολή και Δημητρίου. Ναι μεν στην Αλεξανδρούπολη δόθηκαν τα ονόματα αυτά, όμως χωριστά, όχι μαζί. Ευτυχώς που στο μνημείο απέναντι στην εκκλησία της Παναγίας είναι μαζί. Σε αυτό λοιπόν μπορεί να ενταφιαστούν την Κυριακή τα λείψανα του Χρήστου και αύριο, όταν βρεθούν και ταυτοποιηθούν και τα λείψανα του Χριστόδουλου.

Και πάλι όμως η δουλειά δεν θα είναι ολοκληρωμένη. Η θυσία των δυο Θρακών ηρώων οφείλει να βρει τη συνέχειά της στο Κυπριακό τραγούδι, «Καρτερούμε μέρα νύχτα να φυσήξει ένας αγέρας….». Γιατί εδώ και πολλά χρόνια αυτός ο αέρας φυσάει και μάλιστα δυνατά στους πρόποδες του ιερού Αραράτ, στις πηγές του Ευφράτη, στο Ντερσίμ σε ολόκληρη την Κουρδική χώρα, στο Βορρά, στο Νότο, στη Δύση, στην Ανατολή.

Στην ίδια εκδήλωση το Μάη του 1996 λέγαμε ότι η Κουρδική παλιγγενεσία θα τα καταφέρει να παρασύρει σε κατάρρευση το αυθαίρετο κεμαλικό οικοδόμημα ώστε ο ουρανός που ήταν μαύρος πάνω από τον Ευφράτη, όπως τιτλοφορεί το βιβλίο του ο Αλεξανιάν, να ξαναβρεί από την Ανατολία μέχρι την Κερύνεια το φυσικό του χρώμα.

Μπορεί η μπλε, η πράσινη και η ροζ πολιτική Αθήνα να χαριεντίζεται με τους ομολόγους της στην Άγκυρα και στη Σμύρνη, όμως για μας τους Θράκες άλλος είναι ο ιστορικός και ηθικός ορίζοντας. Είναι το φυσικό χρώμα του ουρανού στην Ανατολική Μεσόγειο.

7 Οκτωβρίου 2016

Παράκληση προς τους συγγενείς των δύο Θρακών ηρώων.


Του Πασχάλη Χριστοδούλου.

Η ολοκλήρωση του κοινού μνημείου των Χατζόπουλου και Δοϊτσίδη στο Διδυμότειχο, μπορεί να γίνει με τον ενταφιασμό των λειψάνων του πρώτου στο ίδιο μέρος. Απέναντι στην εκκλησία της Παναγίας. Εννοείται ότι τι ίδιο θα γίνει όταν βρεθούν και ταυτοποιηθούν τα λείψανα του δεύτερου.

Θα αποτελεί μια ξεχωριστή πράξη τιμής στη θυσία των Θρακών ηρώων από το Δήμο της πόλης με τα των πολιτών όλων. Όπως επίσης μια πράξη αναγέννησης της μνήμης και του «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ», ιδιαίτερα σήμερα που πολλοί, πάρα πολλοί, δεξιοί και αριστεροί της Αθήνας έχουν προ πολλού ξεχάσει.

Έβρος, Οκτώβριος 2016

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

«Το πολύ δυο τετραετίες για τους βουλευτές»


Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

 

Μπείτε στο διαδίκτυο και αναζητείστε στις μηχανές του την παραπάνω φράση, όπως προτείνει ο κ. Τσίπρας και δείτε τις πηγές του αφού ο ίδιος αποφεύγει να τις αναφέρει.

Όπως λέγαμε και παλιότερα με κλεμμένα λεφτά γίνεται κανείς πλούσιος, όπως έχουν γίνει πολλοί στη χώρα μας, με κλεμμένες όμως ιδέες δεν γίνεται σοβαρό πολιτικό πρόσωπο.

Και για του λόγου το αληθές:




 

*Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου                                       Σουφλί, Ιούλιος 2016

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Τα δυο πρόσωπα του Ιανού θυμίζει η ελληνική κοινωνία. Βρώμικη η ιδέα της ΕΟΖ.

Του Πασχάλη Χριστοδούλου
Πρώην Δημάρχου Σουφλίου

Τα δυο πρόσωπα του Ιανού θυμίζει η ελληνική κοινωνία. 
Πρώτα συγκεντρώνει υπογραφές ζητώντας την απονομή του βραβείου Νόμπελ ειρήνης και κατόπιν εξεγείρεται για την εγκατάσταση των κέντρων καταγραφής (hotspots) των προσφύγων. Μήπως ο ανθρωπισμός στη χώρα μας είναι α λα καρτ;
Και κάτι ακόμη. Η Θράκη θα μπορούσε να αναδείξει το συγκριτικό πλεονέκτημα του ανθρωπισμού. Όταν ο ελληνισμός εκδιώκονταν με πογκρόμ και εκτοπισμούς στην ευρύτερη περιοχή,στη Θράκη δεν άνοιξε ούτε ρουθούνι.

Μήπως η ιδέα για ανακήρυξη της Θράκης σε ζώνη ανθρωπισμού,αντί για τη βρώμικη ιδέα της ΕΟΖ που επανέρχεται, θα πρέπει να απασχολήσει τη θρακική και την ελληνική κοινωνία; Άραγε πόσα Νόμπελ αξίζει μια ανάλογη ενέργεια;