Τρίτη 10 Μαρτίου 2020

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΟΤΕ Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ


ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΤΑΕΤΟΥΣ ΗΘΙΚΗΣ ΒΙΖΑΣ
Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου*
                                                xrkipouros@gmail.com     pashalsf@gmail.com

Αν είναι να πούμε κάτι σχετικά με τα συμβαίνοντα στον Έβρο, τότε, απευθυνόμενοι στη Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ θα τους πούμε καλά ξυπνητούρια.
             Ενώ προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τις λοιπές αντιπολιτεύσεις, θα πούμε καληνύχτα σας.
             Διότι αν ήμασταν στη θέση τους, έστω και σήμερα, θα ζητούσαμε από τη γενική γραμματεία ανθρωπιστικών υποθέσεων του ΟΗΕ να ζητήσει με τη σειρά της την είσοδο στην Τουρκία επαρκούς ομάδας γιατρών του οργανισμού να ελέγξουν τις οργανωμένες αποκρύψεις των, ων ουκ έστιν αριθμός, κρουσμάτων του κορωνοϊού. 
             Αφού, μόνο στην περιοχή του AGRI και του VAN τα κρούσματα αριθμούν πολλές εκατοντάδες, όπως σημειώνει το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων FIRATNEWS με έδρα το Άμστερνταμ.
             Κατά τα άλλα, με δεδομένη την βρώμικη τουρκική ιστορία που μόλυνε τον Έβρο με αφθώδη πυρετό από τη δεκαετία ακόμη του 1990 πριν νεκρωθεί όλο σχεδόν το ζωικό κεφάλαιο στο Δέλτα του Έβρου και όχι μόνο εκεί, σήμερα θα ζητούσε την άμεση αποχώρηση των μεταναστών και των προσφύγων από την τουρκική πλευρά των συνόρων του Έβρου.
             Γιατί μια επανάληψη της ιστορίας, με τις ήπιες λεγόμενες εισβολές, όπως τις είχαμε αποκαλέσει το 1996, μόνο σε τραγωδία θα οδηγούσε το ανθρώπινο κεφάλαιο του Νομού. 
            Απέναντι σε μια Τουρκία που αποτελεί από δεκαετιών ένα απέραντο εργοστάσιο παραγωγής και προαγωγής προσφύγων και μεταναστών, χρειάζεται ένας καινούριος υπερβατικός ευρωπαϊκός ανθρωπισμός.
             Πλευρές του, με κλειδί την επταετή ηθική βίζα, θα μας δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα.
             Μόνο που οφείλουμε να τον εκφράσουμε και να τον αναπτύξουμε πανευρωπαϊκά με ταυτόχρονη συμπερίληψη της αποκάλυψης του ρόλου του εισβολισμού που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του γειτονικού φασισμού και ρατσισμού.
            Μεταξύ άλλων τότε θα ακυρωθεί η οικοδόμηση,  με ευρωπαϊκά μάλιστα κονδύλια, πόλεων και ενός νέου τουρκικού νεοπλασματικού κρατικού μορφώματος στην κατεχόμενη βόρεια Συρία, όπως σχεδιάζει ο Ερντογάν, για να αντικαταστήσει το ισλαμικό, και περικυκλώνοντας το ιστορικό κουρδικό έθνος, να προχωρήσει, ανεμπόδιστα όπως νομίζει, σε μια νέα του γενοκτονία. Εννοείται με τη συνδρομή και κάποιων, όχι πολλών, για τους οποίους ζητά σήμερα νέα επιπλέον χρηματοδότηση, για να τους περιθάλπει, όπως διατείνεται.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1.Αγώνας για τη γεωοικονομική Δημοκρατία, εκδόσεις ΓΟΡΔΙΟΣ, Αθήνα 2003.
2. Σημειώσεις πολιτικής Γεωοικονομίας, ηλεκτρονική έκδοση, βλ. Internet.
3. Ήπιες Εισβολές, Πρόταση μας  στην επιτροπή εξωτερικών και άμυνας της Βουλής, Δεκέμβριος 1996.
4. Συνεδρίαση της 50μελούς αυτής επιτροπής στο Διδυμότειχο, Ιούνιος 1998.

*Ο Χρήστος  Κηπουρός  διετέλεσε Βουλευτής Έβρου και ο Πασχάλης Χριστοδούλου Δήμαρχος Σουφλίου.

Έβρος, Μάρτιος 2020

Τρίτη 21 Μαΐου 2019

Παραλειπόμενα της εκατοστής επετείου της ποντιακής γενοκτονίας


                                                                *Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου
Στα καθ ημάς: Οι χρόνιοι υπονομευτές, υποκρίνονται σήμερα τους πλειοδότες. Γιαυτό, και για άλλα πολλά, ούτε Σύριζα ούτε ΚΙ.{Ν.Δ}.ΑΛ. 

Στο εν Τουρκία Ποντιακό: Πρόκειται για εμφύλιο των αποποντιομένων. Γιαυτό, ούτε Ερντογάν ούτε Ιμάμογλου.

Τέλος ο Κεμάλ δεν αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, όπως γράφεται κατά κόρον στην Ελλάδα. Εισέβαλε σε αυτήν, την Κερύνεια του Πόντου το Μάιο του 1919.

Και αν δεν αποπαραχαραχθεί  η ιστορία, τότε σε λίγο, οι κεμαλισλαμιστές διάδοχοί του, θα αποκαλούν τον Ελληνισμό της Κύπρου εισβολέα. 

Έτσι έκανε κατά τη φετινή εκατοστή επέτειο της γενοκτονίας ο Ερντογάν. Αντί για την αναγνώριση, είπε «διώξαμε τους εισβολείς». 

*Πρώην βουλευτής Έβρου και πρώην Δήμαρχος Σουφλίου
          xrkipouros@gmail.com  pashalsf@gmail.com  

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2019

Από το Ίμραλι, στην Ευρωβουλή


Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου
                                                                                  xrkipouros@gmail.com,    pashalsf@gmail.com


     Τι να τα θέλει άραγε τα υπνωτικά χάπια ο Ερντογάν;
      Κατά τη γνώμη μας, δεν τον αφήνει να κοιμάται το του Οτζαλάν τρόπαιο.
      Όχι μόνο γιατί η δημοκρατική οικοδόμηση του εκ δεκάδων εκατομμυρίων Κουρδικού έθνους, βρίσκεται σε καλό δρόμο.
      Αλλά και γιατί σε μια περίοδο που δεν υπάρχουν ηγέτες στην Ευρώπη, εννοείται και στην Ελλάδα, ο Κούρδος Μαντέλα συνεχίζει να εμπνέει, ακόμη και μέσα από την απομόνωσή του στο Ίμραλι, την μετά θυσιών και θυσιών επανακουρδοποίηση, επιβεβαιωνόμενος και ως ο ιστορικός ηγέτης. Μια λέξη που παράγεται από το ρήμα ηγούμαι και που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει δεικνύω εις τινα την οδό. Το δρόμο που λέγαμε.
      Κατά τα άλλα, σε ότι αφορά τα εν Ελλάδι, η εικοστή επέτειος της 15ης Φεβρουαρίου 1999, αυτού του πιο μεγάλου και ανεξίτηλου νεοελληνικού λεκέ, βρίσκει και θα βρίσκει τη συνέχειά του, όπως δείχνει η ιστορία, σε νέες μορφές λεκέδων.
    Πάντως μια σοβαρή πολιτική Ελλάδα και Ευρώπη, αντί να συναγελάζονται με τον πληθυντικό τουρκικό φασισμό και να εκλογικεύουν την τερατογονική ερντογανική ανθρωπολογία, μπορούσαν και μπορούν να βγάλουν τους ιστορικούς τους λεκέδες.
      Το πρώτο βήμα είναι η ανάληψη πρωτοβουλίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για τη συμπερίληψη του Κούρδου ηγέτη σε ένα υπερεθνικό δημοκρατικό ευρωψηφοδέλτιο, μόλις επιτραπεί -ήδη έχει αργήσει- η επέκταση του εκλέγεσθαι αλλοδαπών ιστορικών πολιτικών προσωπικοτήτων.
     Τότε όχι μόνο θα εκλεγεί από τις εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδων και άλλων Ευρωπαίων πολιτών που ζουν στη γηραιά Ήπειρο αλλά και η βέβαιη άρνηση του τουρκικού κράτους να τον απελευθερώσει, θα το περιμένει η απόλυτη διεθνής απομόνωση μετά γελοιοποιήσεως και κυρώσεων.
    Ειδικά τους Έλληνες Δημοκράτες, θα μας περιποιεί μεγάλη τιμή μια τέτοια, μεταξύ των άλλων, έμπρακτη αυτοκριτική ψήφος.

        Θράκη 15 Φεβρουαρίου 2019
                              
             Μάιος 1999                                                                                   Νοέμβριος 1995