Υπότιτλος
Αντί του “Νότια της Κρήτης” ο Μητσοτάκης όφειλε να πει “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, για δε το “Νότια της Πελοποννήσου”, το όνομα του τίτλου. Γράφει ο Χρ. Κηπουρός:
Πηγή:https://www.istockphoto.com/photos/mani-peninsula
ΛΕΖΑΝΤΑ: «Από το Ταίναρο, το βλέμμα δεν συναντά ένα ανώνυμο κενό, αλλά το Πελοποννησιακό Πέλαγος. Η Ιστορία και η Γεωγραφία σε πλήρη αρμονία με την ομώνυμη θάλασσα.»
Παραπλήσιος Τρόπος και Τόπος διευθύνουν την Ιστορία στα δύο όμορα Πελάγη μας, όπου η “κάθετος συνιδιοκτησία” ολοκληρώνεται με το Πελοποννησιακό Πέλαγος.
Όταν ο Θουκυδίδης έγραφε για το «κτήμα ες αεί», προειδοποιούσε ότι η ανθρώπινη φύση οδηγεί τα μέλλοντα να είναι «παραπλήσια» των παρελθόντων. Σήμερα, η διαπίστωση αυτή αποκτά μια ανατριχιαστική γεωγραφική ακρίβεια: Η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι μόνο με παραπλήσιο τρόπο (αοριστία, ανωνυμία «νότια της...», συμβάσεις τύπου Chevron), αλλά και σε παραπλήσιο τόπο.
Από τη σημειολογική ευθανασία στο “Νότιο Κρητικό Πέλαγος¨, το «νήμα» μετατοπίζεται αυτούσια προς τα δυτικά, κατά μήκος των δυο κόλπων, του Λακωνικού και του Μεσσηνιακού, όπου η επίσημη πολιτική ηγεσία βλέπει ένα ανώνυμο κενό, που το ονόμασε “Νότια της Πελοποννήσου”, που όμως είναι τμήμα από το “Πελοποννησιακό Πέλαγος”.
Είναι τραγικό το γεγονός ότι ο εξ ανατολών γείτονας εμφανίζεται ως επιμελέστερος μελετητής του Θουκυδίδη, οικειοποιούμενος το απόφθεγμα του Περικλή «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» για να θεμελιώσει τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα». Την ώρα που η Άγκυρα χρησιμοποιεί τη Θουκυδίδεια λογική ως επιθετικό όπλο, η Αθήνα δεν δικαιούται να αφήνει το “Πελοποννησιακό Πέλαγος” ανώνυμο.
Πρόκειται για το «Αυγό του Κολόμβου» της εθνικής μας κυριαρχίας. Οι δύο κόλποι είναι «μωρά» μπροστά στο μέγεθος της ΑΟΖ που πρέπει να οριοθετηθεί με την Αφρική. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος είναι ο μόνος όρος που οχυρώνει τη γεωγραφική μας σκηνή.
Απέναντι στην ηθελημένη ανωνυμία και αοριστία, προτάσσουμε την Ηθική Γεωπολιτική και Γεωοικονομία. Οι πολυεθνικές οφείλουν να δραστηριοποιούνται σε επώνυμα ελληνικά πελάγη. Η απώλεια του ονόματος οδηγεί νομοτελειακά στην απώλεια του πράγματος. Εμείς, το όνομα το είπαμε. Η Ιστορία δικαιώθηκε, η Γεωγραφία οχυρώθηκε. Δυο όμορα Πελάγη ασκούν διαμέσου των ονομάτων τους την εθνική κυριαρχία όσο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος και το ομώνυμο Πελοποννησιακό Πέλαγος.
Πανάρχαια μεν θάλασσα η Μεσόγειος, ιδιαίτερα ενδιαφέρον όμως ονοματολογικά σήμερα, το κύριο όνομα ενός πελάγους της. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος, το οποίο πρέπει να αποτελέσει νέο γεωγραφικό όρο. Μια και όπως έχει απαντήσει, ερωτηθείσα από εμένα, η επισκόπηση της ΑΙ στις 7 Μαρτίου 2026, δεν υπάρχει επίσημος, καθιερωμένος γεωγραφικός όρος "Πελοποννησιακό Πέλαγος" στην ελληνική ή διεθνή χαρτογραφία.
Ο Πρωθυπουργός ως θεσμική πηγή Δικαίου, που είναι, όπως και για δικό του καλό, οφείλει να δηλώσει στη Βουλή τους δυο συγκεκριμένους σημαδιακούς όρους: Το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και το “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Η δε Chevron να τους αποδεχθεί έμπρακτα, τροποποιώντας τη σύμβαση.
________________



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου