Από το «Βασιλισσών» στο «Θαλασσών»: Δύο πινακίδων απόφαση και ένα τσιγάρο δρόμος.

 

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Η μετονομασία των οδών της Βουλής και ο Χάρτης της Σεβίλλης ως ανίκητο νομικό όπλο που όχι μόνο απαντά αλλά κυρίως δρα απέναντι στο τουρκικό νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός (Πρώην Βουλευτής Έβρου)

 Αφιερώνεται σε όλους, εκτός από τους «Δενμποριστές» και όσους ζηλεύουν τις όμορφες ιδέες...

 

 

Πηγή: pepper966.gr

ΛΕΖΑΝΤΑ ΕΙΚΟΝΑΣ: «Οδός Ανατολικής Μεσογείου» τώρα. Ποτέ όμως «Οδός Νέας Ανατολικής Μεσογείου», όπως «Νέα Σμύρνη», «Νέα Μουδανιά», «Νέα Ορεστιάδα», «Νέα Αλικαρνασσός». Επίσης, αν η άλλη πλευρά μιλάει για τη «θάλασσα των νήσων», η εδώ πλευρά τιμά το όνομα «Αιγαίον Αρχιπέλαγος» στον πιο κεντρικό δρόμο της Αθήνας.

 Αν και η Ελλάδα αποτελεί ένα «δις γωνιαίο» οικόπεδο, γίνεται πιο εύκολα κατανοητή ως απλό γωνιακό: η γωνία του Αιγαίου Αρχιπελάγους και της Ανατολικής Μεσογείου. Όταν πριν από δεκαετίες έγραφα για όλα αυτά, πρόσθετα ότι πρόκειται για το πλέον ακριβό και επιθυμητό οικόπεδο, με την μεγάλη θαλάσσια αυλή του, πλην όμως, υπό διαρκή και διαχρονική διεκδίκηση. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για τη Γωνία της Πολιτικής Γεωοικονομίας και της Γεωοικονομικής Δημοκρατίας.

Σήμερα, καταθέτω μια νέα «Τοπογραφική Σημειωτική ιδέα». Επιστρέφω νοερά στη Βουλή των Ελλήνων, την οποία υπηρέτησα επί επτά έτη (1993-2000), και παρατηρώ το ιστορικό παράδοξο: ο Ναός της Δημοκρατίας μένει κυριολεκτικά περικυκλωμένος από βασιλείς και γαλαζοαίματους, με τη Βασιλίσσης Σοφίας, τη Βασιλίσσης Αμαλίας και το πρώην Ανάκτορο του συζύγου της Όθωνος, να πάει πολύ.

Επειδή, λοιπόν, καλό είναι να μη τα θέλουν όλα δικά τους οι γαλαζοαίματοι —και Όθωνας και Αμαλία και Βασίλισσα Σοφία— προτείνω το «Βασιλισσών» να μετατραπεί σε «Θαλασσών». Ο Ναός της Δημοκρατίας να βρίσκεται πλέον Αιγαίου Αρχιπελάγους και Ανατολικής Μεσογείου γωνία.

Μια δημιουργική επιστροφή στην ιστορία και την παράδοση είναι ό,τι πιο Δημοκρατικό  υπάρχει, αλλά η παράδοση στην παράδοση σκέτη, είναι είδος αιχμαλωσίας. Ναι μεν λένε: “Παλιός Γάιδαρος καινούργια περπατησιά δεν μαθαίνει”, όμως αν είναι η εθνική περπατησιά και φορεσιά; Αν αυτή είναι η νέα Ισοκλινής; Αν θα είναι πράξη εθνικοποίησης της Αθήνας; Να σταματήσει να είναι στα μετόπισθεν; Να γίνει ονοματολογικά  τουλάχιστον, έμπροσθεν; Θα το αρνηθεί;

Πιο πολύ θα χαρεί η Ομογένεια με την ονοματολογία αυτή αλλά και οι Αιγαιοπελαγίτες νησιώτες, όπως και οι Πολίτες των πέντε Ελληνίδων νήσων που έχουν πρόσωπο στην Ανατολική Μεσόγειο: Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος και Καστελόριζο. Και όλος ο Ελληνισμός. Ίσως κι οι Γκλίξμπουργκ.

1. Η Φιλοσοφία των Ονομάτων

Ο αρχαίος φιλόσοφος Αντισθένης όριζε πως «ἀρχὴ παιδεύσεως ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις» – ότι η βαθιά εξέταση των ονομάτων είναι η αρχή της γνώσης και της συνειδητοποίησης. Αν, λοιπόν, δεν δώσουμε στα κεντρικότερα σημεία της εξουσίας τα ονόματα των ζωτικών μας θαλασσών, πώς περιμένουμε να αφυπνιστεί η κρατική συνείδηση;

2. Η Ευθύνη των Βουλευτών

Αντικρίζοντας καθημερινά αυτά τα νέα ονόματα, οι νεότεροι συνάδελφοι βουλευτές ίσως καμαρώνουν που θα έχουν ψηφίσει -αν βέβαια το κάνουν- ώστε ο Χάρτης της Σεβίλλης να γίνει επίσημος Νόμος του Κράτους. Χαίρομαι που ήδη πρωτοσέλιδα εφημερίδων, νομικοί και ακαδημαϊκοί υιοθετούν την ανάγκη θεσμοθέτησής του. Είναι πολύ πιθανόν να συμφωνήσουν και με τη σημερινή σημειολογική πρόταση.

3. Η Αμβλύνοια της Αθήνας

Αποτελεί, αντίθετα, δείγμα της στρατηγικής αμβλύνοιας της Αθήνας το γεγονός ότι, μέχρι σήμερα, ως οδός «Ανατολικής Μεσογείου» έχει περιοριστεί ένα μικρό, δευτερεύον δρομάκι στα Πατήσια, εκεί όπου καταφεύγουν και διαμένουν πρόσφυγες και μετανάστες από τη Μέση Ανατολή  

4. Η Αδράνεια της Εξουσίας

Το μόνο πρόβλημα που παραμένει είναι ότι, απέναντι σε αυτό το μεγάλο δώρο και το ανίκητο νομικό όπλο που καταθέτω, οι ταγοί της χώρας διστάζουν ακόμη να αρπάξουν την ευκαιρία. Συμπεριφέρονται σαν εκείνους που τους χαρίζουν έναν γάιδαρο κι αυτοί τον κοιτάνε στα δόντια.

Αν μη τι άλλο, εγώ έμαθα να διαβάζω τους χάρτες —όπως αυτόν της Σεβίλλης— και να αντιλαμβάνομαι την Πολιτική ως την πιο σπουδαία Τέχνη. Μια τέχνη που δεν αρκείται στο να απαντά παθητικά, αλλά δρα προληπτικά, ανατρεπτικά και καταλυτικά απέναντι στο τουρκικό νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας». Μια τέχνη που αποδεικνύει ότι ο Χάρτης της Σεβίλλης ως Νόμος του Κράτους, αξίζει τελικά ίσαμε άγνωστο αριθμό φρεγατών και αεροσκαφών.

Υ. Γ. Επειδή η ονοματολογία των οδών της Πρωτεύουσας παραμένει μια συγκεχυμένη αρμοδιότητα ανάμεσα στον Δήμο Αθηναίων και την Κυβέρνηση, η πρόταση αυτή οφείλει να συμπεριληφθεί στην επικείμενη Αναθεώρηση του Συντάγματος. Η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων θα είναι η επίσημη εκτύπωση των νέων χαρτών της Αθήνας, με τα νέα Ονόματα Τιμής.

_______________

 

Διδυμότειχο Μάιος 2026,