Πομάκοι, Μπεχτασήδες και οι αβέλτεροι Έλληνες

Του Πασχάλη Χριστοδούλου* 

 Όταν το Νοέμβριο του 2009 με δημόσια παρέμβασή μου αναφέρθηκα στην γιορτή του Κασήμ, την Πέμπτη κατά σειρά γιορτή του μπεχτασικού εορτολογίου, γνώριζα ότι είναι μια αυταπάτη η προσδοκία για επίσημη αντίδραση εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας και του πολιτικού προσωπικού της Θράκης. Αυτό, εξοφλώντας γραμμάτια, παρευρίσκεται μόνο σε τουρκικές συνάξεις ή τουρκοποιημένες εκδηλώσεις. Η πομάκικη γιορτή στο Χίλγια που εδώ και χρόνια έχει τουρκοποιηθεί απόλυτα, αποτελεί χώρο όπου διαγκωνίζονται όλοι οι «επίσημοι», νομιμοποιώντας με την παρουσία τους αυτή την εξέλιξη. 

Αντίθετα η γιορτή του Κασήμ που γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Νοέμβρη (φέτος γιορτάσθηκε στις 11 Νοεμβρίου) στον Τεκέ της Ρούσας δεν είναι ελκυστική, εκτός από προεκλογικές περιόδους. Το κενό απουσίας της επίσημης πολιτικής Ελλάδας όπως είναι φυσικό καλύπτεται από εκπροσώπους της πολιτικής Τουρκίας. Με πολυάριθμη αντιπροσωπεία εποχούμενη σε πολυτελέστατα αυτοκίνητα και συνοδευόμενη από εκπροσώπους των ΜΜΕ, για μια ακόμη χρονιά υπήρξαν συνεπείς στην πολιτική που υπηρετούν. Την τουρκοποίηση μιας ακόμη θρησκευτικής και πολιτισμικής εκδήλωσης, αυτής των Μπεχτασήδων - Κιζιλμπάσηδων. 

Η πολιτική τάξη της Ελλάδα σκιαμαχώντας μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών λογικών παραβλέπει, όπως άλλωστε έκανε και χθες, ότι εδώ στη Θράκη, στον Έβρο εξελίσσεται η πολιτισμική γενοκτονία των Πομάκων, των Μπεχτασήδων και των Ρομά. Κι αν η αλλεργία που διακατέχει ορισμένα μέλη του κοινοβουλίου στο άκουσμα του όρου «γενοκτονία» είναι πρόδηλη, αυτό δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες καμία πολιτική δύναμη που ο πατριωτισμός της εξαντλείται στην επίδειξη πυγμής μόνο απέναντι σε αδύναμους. Δεν αναφέρομαι στην πολιτική κάστα της Θράκης, αυτή θα παραστεί και πάλι στις εκδηλώσεις στο Χίλγια κάτω από τουρκικές σημαίες και λάβαρα. Το μεγαλείο της αβελτηρίας. 

Τέλος, είναι βέβαιο ότι στο ερώτημα, ποια είναι η έννοια και το περιεχόμενο της πολυπολιτισμικότητας σε μια χώρα που ταυτίζεται με την πλέον αντιδημοκρατική ιδεολογία, αυτήν του κεμαλισμού που πρεσβεύει την αρχή ένα έθνος… , δεν υπάρχει απάντηση. 

 *Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου pashalsf@gmail.com 

Νοέμβριος 2012

Με αφορμή τη μεταφορά έδρας της ΕΥΔΕ και τις « πλημμύρες προ των πυλών».

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

Ο Αθηναϊσμός, ως δομικό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, έχει επαρκώς αναλυθεί τις προηγούμενες δεκαετίες. Μπορώ να πω ότι έχει εξαντληθεί. Η παρομοίωσή του με το γόρδιο δεσμό της χώρας, είναι η πλέον κατάλληλη. Εξ’ ίσου σοβαρή είναι και η προσέγγιση που αναφέρει ότι έχει πάρει χαρακτηριστικά μεταστατικής νεοπλασίας, με την δημιουργία πολλών μικρών αθηναϊστικών πόλων στην περιφέρεια που λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Λογικές και πρακτικές, που λόγω καταγγέλλουν τον αθηναϊσμό αλλά έργω είναι ομοίωμά του, ενδημούν σε πολύ μεγάλο βαθμό όπως είναι φυσικό και στην περιοχή μας.

Τα λέω αυτά για να εκφράσω την οργή μου για όλους αυτούς που με «κάθε τρόπο» επιδίωξαν και πέτυχαν τη μεταφορά της έδρας της νεοσυσταθείσας ΕΥΔΕ (Ειδικής Υπηρεσίας Δημοσίων Έργων Αντιπλημμυρικής προστασίας) από το Σουφλί στην Αλεξανδρούπολη, πριν ακόμη στελεχωθεί και λειτουργήσει.


Δεν μπορώ να ισχυρισθώ ότι η λειτουργία αυτής της υπηρεσίας θα έλυνε, ως δια μαγείας, τα χρόνια προβλήματα του κεντρικού Έβρου. Ούτε φυσικά θα δημιουργούσε προοπτικές αναπτυξιακής ανάκαμψης. Θα ήταν όμως μια συμβολική ενέργεια ψυχολογικής κυρίως τόνωσης μιας περιοχής που ζει κάθε χρόνο τον εφιάλτη των πλημμυρών, αντιμετωπίζει τις συνέπειες αυτών, απογοητεύει τους ανθρώπους και δημιουργεί συνθήκες ερημοποίησης. Το μόνο που απομένει κάθε φορά είναι τα λόγια συμπάθειας, οι χολυγουντιανού τύπου ανατινάξεις και το πάρτι των αναχωμάτων κατά δήλωση βουλευτού του Νομού. Κι όλα τα παραπάνω με τις υπηρεσίες που διαχειρίζονταν τις πλημμύρες να λειτουργούν στην Αλεξανδρούπολη και στην Κομοτηνή.


Η αναφορά στην αλληλεγγύη που πρωτίστως πρέπει να διακατέχει τους περιφερειακούς φορείς της αυτοδιοίκησης αλλά και τους υπολοίπους, μάλλον προσκρούει στη ρήση «… εις ώτα μη ακουόντων …». Δεν είναι η πρώτη φορά που πράξεις κινούμενες στη σφαίρα της αθηναϊστικής αντίληψης των πραγμάτων, λειτουργούν ως ολετήρες της ενδοχώρας του Νομού. Προς επίρρωση των προηγουμένων, αξίζει να αναφερθούν και οι μεταφορές πόρων κατά το παρελθόν, που αφορούσαν την αποκατάσταση βλαβών από πλημμύρες, στην Αλεξανδρούπολη και τη διάθεσή τους σε κτιριακές δράσεις. Η αποκατάσταση του κτιρίου της παλιάς Νομαρχίας ήταν άραγε αντιπλημμυρική παρέμβαση ή αποκατάσταση λόγω πλημμύρας; Το ίδιο αφορά και άλλες παρεμβάσεις που έγιναν στην Αλεξανδρούπολη από πιστώσεις που αφορούσαν τις πλημμύρες.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν θα ιδρώσει κανένα αυτί. Έχει αργάσει το πετσί τους. Η λογική ο θάνατός σου η ζωή μου είναι γι αυτούς κυρίαρχη. Γι αυτό και δεν απευθύνομαι σε κανένα πολιτικό πρόσωπο της πολιτικής και αυτοδιοικητικής πυραμίδας της περιοχής αλλά στους πολίτες, τους συμπατριώτες μου. Αυτούς που τη μεγάλη τους δύναμη, την ψήφο, εύκολα την παρέχουν, ζητώντας τους να γυρίσουν την πλάτη στους εξ Αθηνών αλλά κυρίως στους εγχώριους αθηναϊστές που ως περιοδεύον θίασος θα προστρέξουν και πάλι να εκφράσουν τη «θλίψη» τους. Να τους αντιμετωπίσουν ως ανεπιθύμητους.

Ας θυμηθούν τη φράση του Θουκυδίδη: «Tο γαρ γένος το των Θρακών εν ω θαρρήση, φονικώτατον εστί» κι ας θαρήσουν επιτέλους.

*Δημοτικός Σύμβουλος Σουφλίου pashalsf@gmail.com

Μια οφειλόμενη απάντηση στο Δήμαρχο

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

Τον Ιούνιο του 2010 σε δημόσια γραπτή παρέμβασή μου με τίτλο «Δήμος Σουφλίου: …..και τώρα τι γίνεται;» μεταξύ άλλων ανέφερα τα εξής: «…Η υπαρκτή και αδιαμφισβήτητη οικονομική δυσπραγία του νέου Δήμου Σουφλίου, μόνο όποιος εθελοτυφλεί δεν μπορεί να τη δει, είναι το κυρίαρχο ζήτημα που θα απασχολήσει την επόμενη περίοδο τη νέα δημοτική αρχή. Οι εμφανείς όσο και αφανείς οφειλές πολλών εκατομμυρίων ευρώ είναι βρόγχος στο λαιμό των πολιτών και δεν επιδέχονται εξορκισμούς, ούτε και μετατοπίσεις ευθυνών.
Η μεγάλη έκταση και η ανομοιογένεια του πληθυσμού, γεγονός που μελλοντικά μπορεί να αποδειχθεί ευλογία, αυτή την περίοδο απαιτεί πολιτικές σύνθεσης και όχι αποσύνθεσης κάτι που ενδεχόμενα θα την μετατρέψει σε ανύπαρκτο από αδύναμο κρίκο και θα οδηγήσει σε κατάρρευση την περιοχή…»
Ο συνδυασμός ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΣΥΝΟΧΗ, μέσα σε τρεις λέξεις σημειωτικά και συμβολικά αποτύπωσε την εικόνα και την προοπτική του Δήμου Σουφλίου.

Η πρόσφατη τηλεφωνική συνέντευξη του Δημάρχου σε τηλεοπτικό σταθμό της περιοχής μας, με αφορμή τη συγκέντρωση πολιτών στο Τυχερό κατέδειξε με τον καλύτερο τρόπο την απόσταση λόγων και έργων της δημοτικής αρχής (επ’ αυτού θα επανέλθω σύντομα). Μέσα σε ένα παραλήρημα ψευδών ισχυρισμών και στρουθοκαμηλισμού ο Δήμαρχος Σουφλίου επιχείρησε για άλλη μια φορά όχι μόνο να αποφύγει τις ευθύνες του αλλά ούτε και να τις αποδώσει εκεί που πραγματικά αναλογούν.
Η σύνθεση, ως αναγκαία και ικανή συνθήκη αυτές τις δραματικές μέρες που διανύουμε, έχει ως προαπαιτούμενα την ειλικρίνεια των προθέσεων, την συνεχή συνεργασία, το διάλογο, το σεβασμό της άλλης άποψης κυρίως όμως τη λειτουργία του Δήμου μέσα στο πλαίσιο της διαφάνειας και της χρηστής διαχείρισης. Ποια απ’ αυτά αποτελούν χαρακτηριστικά της σημερινής δημοτικής αρχής κ. Δήμαρχε;

*Δημοτικός Σύμβουλος Σουφλίου
Σουφλί Νοέμβριος 2011
www.xristodoulou.gr

Εμείς δεν θα γίνουμε ΟΡΓΟΥΕΛΛΑΔΑ

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

Αυτή είναι με μια λέξη η κυβερνητική και πολιτική Ελλάδα της τρόικας, των Παπανδρέου, Βενιζέλου, Πάγκαλου και των περί αυτών.

Σ΄ αυτή τη διάγνωση φθάσαμε με το φίλο μου τον Χρήστο Κηπουρό, σχετικά με την πολιτική ανθρωπολογία που χαρακτηρίζει αυτούς τους κάποτε δημοκράτες, μετέπειτα κρατιστές, καριερίστες, αμοραλιστές, που με τα αλλεπάλληλα ΝΑΙ τους κατέληξαν Οργουέλληνες, μετά των ανθρώπων των Μέσων.

Εννοείται, φυσικά, ότι και το όποιο ψευδεπίγραφο ΟΧΙ, δεν αρκεί. Ακόμη και αυτό των όποιων αγανακτισμένων. Ή πόσο μάλλον των υπολοίπων συνιστωσών της ένθεν κακείθεν γραφειοκρατικής πολιτικής Ελλάδας.

Το ζητούμενο λοιπόν καταρχήν είναι η αποργουελοποίηση. Η αποργουελοποίηση δεν είναι όμοια με την αποχουντοποίηση. Είναι κάτι πιο σύνθετο και πιο ουσιαστικό. Αν με την αποχουντοποίηση φθάσαμε στον Σαβούρα, με τη σκέτη αντιμνημονιακή στάση να μην φθάσουμε στη σαβούρα.

Εμείς μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Έχουμε ιδέες και σχέδιο. Όμως όσοι δεν μας εξόρισαν, δεν μας κατάλαβαν. Στην τράπεζα των ιδεών έχουμε πολλές καταθέσεις. Μιλήσαμε διεξοδικά για την 4η Ελληνική Δημοκρατία, καθώς και για τη Γεωοικονομία και τη Γεωοικονομική Δημοκρατία. Πολύ πριν από τον Πούτιν και τον Καραμανλή γράψαμε (κι ευτυχώς εδώ τα γραπτά υπάρχουν και δεν αμφισβητούνται) για τον Εύξεινο αγωγό. Επίσης για τη Βιολογική Γεωργία, την Βιολογική Κτηνοτροφία, τη Βιολογική Γαστρονομία, τη Βιολογικότητα, για τη νέα αρχιτεκτονική της ανάπτυξης με την Ελλάδα και τις περιφέρειές της ως προνομιακό οικόπεδο, στο ρυμοτομικό της Ανατολικής Μεσογείου, να πρωταγωνιστεί. Τις ιδέες αυτές τις λήστεψαν και τις παραχάραξαν. Ακόμη και πρόσφατα αυτό έκανε ένας εκ των τριών της νέας μικρής τρόϊκας, συγκεκριμένα με την 4η Δημοκρατία.

Στο εκβιαστικό δίλλημα ότι «ή όλοι μαζί θα σωθούμε ή θα βουλιάξουμε» τους απαντούμε ότι όλοι μαζί έχετε βουλιάξει στο βούρκο με τις αμαρτίες σας. Διαλυθείτε. Αυτό είναι το πρώτο βήμα αποργουελοποίησης. Η διάλυση και η απόσυρση είναι η μοναδική πράξη ώστε η ιστορία να σταθεί επιεικής απέναντί σας. Ταυτόχρονα θα είναι και το πρώτο βήμα προς την 4η Δημοκρατία.

Αντί για hair cut εγώ θα επέλεγα μια θρακιώτικη φράση: απάν’ κατ’. Θα έλεγα λοιπόν πάνω κάτω στη Σύνοδο κορυφής. Δεκαετές πάγωμα του χρέους, των τόκων και των πανωτοκίων. Βρείτε εσείς τη λύση. Εμείς δεν θέλουμε να φύγουμε από το Ευρώ. Και κατόπιν θα εξηγούσα στους έλληνες ότι ανοίγουμε ένα καινούργιο κεφάλαιο στην εθνική και αναπτυξιακή μας ζωή, μέσα από την 4η Δημοκρατία.

Μετά την Αθηναϊκή καταστροφή, γιατί περί αυτού πρόκειται και αυτή είναι η ουσία της νεοελληνικής χρεοκοπίας, έναν περίπου αιώνα από τη μικρασιατική, το περιφερειακό είναι η μοναδική αναπτυξιακή, λύση, απάντηση και πρόταση.

Όσο για την απάντηση των διαδηλωτών και του Λαού μας αυτή μπορεί να είναι:

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΡΓΟΥΕΛΛΑΔΑ

* Διετέλεσε Δήμαρχος Σουφλίου


Θράκη 21 Οκτώβρη 2011 pashalsf@otenet.gr

Ποια υπηρεσία έχει σειρά;

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*
(με αφορμή την απόφαση για αναστολή λειτουργίας της ΔΟΥ Σουφλίου)

Μετά τον ΟΤΕ, τον ΟΣΕ, τη ΔΕΗ επελέγη η μη δημοφιλής υπηρεσία στους πολίτες, η ΔΟΥ, με το νεότευκτο, ιδιόκτητο και αισθητικά υπέροχο κτίριο της να αποχαιρετίσει το Σουφλί. Κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη δημόσια υπηρεσία, την οποία η πολιτεία θα κλείσει ώστε να απαλλαγεί από το μεγάλο δημοσιονομικό άχθος που λέγεται Σουφλί. Ή μάλλον είναι κι αυτό γνωστό. Το 2ο Γραφείο Α/θμιας Εκπ/σης.
Αναφέρομαι στο γεωγραφικό αυτό χώρο της πατρίδας μας που απέχει πολλά χιλιόμετρα από την «πρωτεύουσα» και ελάχιστα μέτρα από τα σύνορα και ευθύνεται για την οικονομική κρίση, γιατί αυτός δημιούργησε τα ελλείμματα λόγω των ολυμπιακών έργων που έγιναν στα όριά του, ενώ ταυτόχρονα συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά ΦΠΑ από τις μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στην περιοχή και θα έχει πολλούς πόρους σύμφωνα με τη νέα μεγάλη ιδέα του έθνους τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, και στέλνει ορδές παράνομων μεταναστών στο κλεινόν άστυ επειδή δεν μπορεί να τους φιλοξενήσει. Που κατασπαταλά τους πόρους και τα Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων κάθε χρόνο με τις πλημμύρες του ποταμού Έβρου (δε γνωρίζω αν σ΄ αυτά περιλαμβάνονται και τα εκρηκτικά για τα αναχώματα), και εντέλει αρνείται από ευγένεια, ενδεχόμενα και από μικροπολιτικές λογικές να στείλει εκεί που τους αξίζει όλους όσους απεργάζονται τέτοιες λύσεις για να λύσουν το γόρδιο δεσμό της χώρας.
Αν αυτός ο γεωγραφικός χώρος, το Σουφλί, αλλά και ο ευρύτερος, ο Έβρος, είχαν και τους ανάλογους εκπροσώπους θα βρίσκονταν στην πρωτοπορία της εποχής. Θα έστελναν αδιάβαστους όλους αυτούς που ταυτίζουν την Κλαυθμώνος με τη Σιδηρώ, τη Γιαννούλη, τη Δαδιά κλπ. Δυστυχώς δεν έχει και γι’ αυτό δέχεται μοιρολατρικά όλες τις επιλογές αυτών που ίσως θα έπρεπε να κατοικοεδρεύουν σε κάποιο ευαγές ίδρυμα σωφρονισμού.
Μέχρι να βρεθούν αυτοί οι εκπρόσωποι ή καλύτερα μέχρι οι πολίτες να επιλέξουν τέτοιους εκπροσώπους οι κάτοικοι του Δήμου Σουφλίου θα προστρέχουν σε όμορες ΔΟΥ για τις συναλλαγές τους. Ας μην σπεύσει κανείς να αντιτάξει την εξυπηρέτηση μέσω διαδικτύου γιατί θα προκαλέσει γέλια. Το μόνο που μπορεί να ισχυρισθεί είναι ότι κατερχόμενοι στη ΔΟΥ της Αλεξανδρούπολης θα τρώνε ή θα παίρνουν και τα ψάρια τους.

* Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου, Δημοτικός Σύμβουλος

Σουφλί, Δεκέμβριος 2010

www.xristodoulou.gr

ΔΗΛΩΣΗ

Του Πασχάλη Χριστοδούλου

Οι επικείμενες τοπικές και περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 7 Νοεμβρίου 2010, σύμφωνα με το νέο χάρτη που διαμορφώθηκε με τον Καλλικράτη, είναι μια κορυφαία διαδικασία που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία της περιφέρειας τα επόμενα χρόνια. Σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο για τη χώρα, όπου οι πολίτες απαιτούν πλήρη διαφάνεια στη διαχείριση, η αυτοδιοίκηση οφείλει να πάψει να είναι θύλακας διαφθοράς. Οφείλει να σταθεί ισότιμα στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται με τη θέσπιση της αιρετής περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Να συνθέσει πολιτικές, κοινωνικές και γεωγραφικές αντιθέσεις που δημιουργούνται με τους νέους Δήμους. Να δώσει αναπτυξιακή προοπτική σε περιοχές που υστερούν. Να αξιοποιήσει με ορθολογικό και ισότιμο τρόπο τους πόρους κι όχι να καταφεύγει σε κατασπατάλησή τους με επιλεκτικά έργα ωραιοποίησης μιας παρακμιακής πραγματικότητας.
Σ’ αυτές τις εκλογές ο νέος Δήμος Σουφλίου, ουσιαστικά ο κεντρικός Έβρος, διεκδικεί το δικαίωμα να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις μέσα στο νέο περιβάλλον, ώστε να μπουν οι βάσεις για το μέλλον. Η διαφάνεια, η σύνθεση, οι αναπτυξιακές προτεραιότητες, η δημοκρατική λειτουργία και η συνοχή του νέου Δήμου Σουφλίου είναι οι αναγκαίες εκείνες συνθήκες στις οποίες πρέπει να στοχεύει η προσπάθεια της νέας δημοτικής αρχής.
Με βάση τα παραπάνω, την προτροπή πολλών συμπολιτών μου, τη γενικότερη άποψη περί πολιτικής και διαφάνειας που επικρατεί μεταξύ των πολιτών αλλά και τη μέχρι τώρα διαδρομή μου που ήταν ταυτισμένη μ’ αυτές τις αρχές, αποφάσισα αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μου απέναντι στον τόπο μου, να είμαι υποψήφιος Δήμαρχος του νέου Δήμου Σουφλίου, επικεφαλής της παράταξης ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΑΝΑΠΤΥΞΗ – ΣΥΝΟΧΗ.


Σουφλί 2 Οκτωβρίου 2010

Ανοιχτή επιστολή προς τους πολίτες του Δήμου Σουφλίου

του Πασχάλη Χριστοδούλου

Θα ήμουν αρκετά αφελής αν πίστευα ότι η αποδοχή της πρότασης που πριν από καιρό κατέθεσα (βλ. www.xristodoulou.gr ) δημόσια για προβληματισμό και διάλογο, η οποία αφορούσε στη συγκρότηση ενός συνθετικού ψηφοδελτίου στο Δήμο Σουφλίου θα γίνονταν αποδεκτή, αν και είναι η μοναδική μέχρι σήμερα. Γνωρίζω άριστα τον τρόπο λειτουργία των κομματικών σχηματισμών που ενώ έχουν απομακρυνθεί από την κοινωνία (δεν θέλω να χρησιμοποιήσω άλλη έκφραση), βαυκαλίζονται ότι την εκπροσωπούν.
Θέλω να πιστεύω ότι είμαι αρκετά πραγματιστής ώστε να έχω τη δυνατότητα επιλογής αυτών στους οποίους απευθύνομαι κάθε φορά στις δημόσιες παρεμβάσεις μου. Η πρόταση αφορά κυρίως ή αποκλειστικά τους πολίτες του Δήμου Σουφλίου. Αυτούς που θα κληθούν να επιλέξουν την επόμενη διοίκηση του νέου Δήμου, έχοντας επίγνωση της οικονομικής κυρίως, αλλά όχι μόνο, κατάστασης αλλά και τι πρέπει να περιμένουν. Η παραπλάνηση δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε φορά. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια της δοκιμής ούτε φυσικά η δικαιολογία της άγνοιας. Υπάρχει μόνο η ατομική ευθύνη.
Ο Δήμος Σουφλίου βρίσκεται «επί ξυρού ακμής». Αυτό το γνωρίζουν όλοι, κυρίως οι διαμένοντες σ΄ αυτόν. Δεν είμαι βέβαιος αν το κατανοούν και οι φερέλπιδες «υποψήφιοι δήμαρχοι» του νέου Δήμου Σουφλίου οι οποίοι είτε από τους πεζόδρομους της Αλεξανδρούπολης είτε από όλους τους «σκοτεινούς δρόμους και διαδρόμους» ασελγούν απέναντι στους πολίτες αυτού του Δήμου που ζει τη χειρότερη παρακμή του.
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Η τραγική οικονομική κατάσταση του νέου Δήμου σε άμεση συνάρτηση με την αντίστοιχη οικονομική κατάσταση της χώρας δεν αφήνει περιθώρια για σχεδιασμούς και υλοποίηση οραμάτων. Αντίθετα η διαρκώς μειούμενη ροή χρηματοδότησης από την Πολιτεία καθιστά αδύνατη την κατάρτιση ακόμα και προϋπολογισμού. Η αμφισβήτηση ή η αποσιώπηση των ανωτέρω ασφαλώς κινείται στη σφαίρα του πονηρού αν όχι του κουτοπόνηρου και της απόπειρας εξαπάτησης. Απέναντι στους πολίτες οφείλουν την αλήθεια αλλά και οι ίδιοι έχουν χρέος να τη διεκδικήσουν.
Η διαφάνεια και η εντιμότητα στη διαχείριση των πόρων δεν μπορεί να είναι μόνο λεκτική. Η φράση για τη γυναίκα του Καίσαρα στην προκειμένη περίπτωση είναι επιτακτική. Αν δε πάμε στον ορισμό του Αριστοτέλη περί πολιτικής και ηθικής τότε πρέπει να μιλήσουμε για παράκρουση σε ότι αφορά τα πρόσωπα που φημολογείται ότι ενδιαφέρονται για το νέο Δήμο. Αυτό αφορά και όσους τους στηρίζουν.
Οι Δημοτικές Επιχειρήσεις που από εργαλείο έγινα βρόγχος, πηγή ανομίας με έντονο δικαστικό ενδιαφέρον και δημιουργίας πολιτικής πελατείας εκ του νόμου οφείλουν να προχωρήσουν σε κατεύθυνση δυσάρεστη για τους εργαζομένους σ’ αυτές. Κι εδώ οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο για την κατάσταση των επιχειρήσεων και δεν μπορούν οι φέροντες την ευθύνη να γίνονται τιμητές της νέας περιόδου που αρχίζει.
Στα παραπάνω ενδεικτικά προβλήματα της επόμενης μέρας θα μπορούσαν να προστεθούν και πολλά άλλα. Αρκούν αυτά για την ώρα.
Αν όμως η πολιτική είναι η σπουδαιότερη τέχνη κατά τον Δημόκριτο, οι συγκλίσεις και συνθέσεις είναι ο πυρήνας της πολιτικής. Η δε αυτοδιοίκηση ως κατ’ εξοχή πολιτικός θεσμός δεν μπορεί παρά να στηρίζεται αποκλειστικά σε συνθετικές διαδικασίες.
Όλο το διάστημα που ακολούθησε από τη δημοσιοποίηση της πρότασης άκουσα ως φήμες και κουτσομπολιά διάφορα ευτράπελα, ακόμα και ότι δεν είναι δημοκρατική. Θα ήταν ενδιαφέρουσα άσκηση λογικής να γίνει γνωστό με ποιες δημοκρατικές και δημόσιες διαδικασίες αυτοανακηρύχθηκαν οι ίδιοι υποψήφιοι. Οφείλω όμως να είμαι σαφής και ξεκάθαρος.
Το πλαίσιο πολιτικής που ακροθιγώς περιέγραψα παραπάνω ήταν και είναι η προσωπική μου στάση σε όλη μου τη διαδρομή. Σ’ αυτό το πλαίσιο θα κινηθώ και το επόμενο διάστημα, με τη βεβαιότητα ότι οι επιτήδειοι, κοινωνικά ουδέτεροι και άφωνοι μέχρι τώρα θα αντιληφθούν τη σοβαρότητα αυτών των εκλογών. Αλλιώς θα βρεθούμε απέναντι.
Τέλος οφείλω να ζητήσω από τους ίδιους τους πολίτες να απαιτήσουν τη σύνθεση και όχι την αντιπαλότητα. Να απορρίψουν εκείνους που βλέπουν το Δήμο ως λάφυρο ή βατήρα για προσωπικές επιδιώξεις και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στον τόπο.


Σουφλί 30 Αυγούστου 2010 www.xristodoulou.gr