Ένα τρίγωνο με τέσσερις πλευρές

Η Ελλάδα, η Τουρκία και η Πολιτική Γεωοικονομία Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου {*} xrkipouros@gmail.com pashalsf@gmail.com ΠΛΕΥΡΑ ΠΡΩΤΗ. Η αποδοχή της πρότασής μας από την Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής τον Δεκέμβρη του 1996, με θέμα τις ήπιες εισβολές, όπως τις ονομάσαμε, στον Έβρο, το Ανατολικό Αιγαίο και την Ήπειρο, κατέληξε σε μια μόνο συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στο Διδυμότειχο στις 16 Ιουνίου 1998, στην αίθουσα της Λέσχης των Αξιωματικών. Εκεί προτείναμε τη συνώνυμη με την εθνική κυριαρχία, αναπτυξιακή, με τη δημιουργία παρέβριου αγροτοκτηνοτροφικού παραδείσου, επόμενα και ιχθυοτροφικού στο Ανατολικό Αιγαίο. Δεν υπήρξε όμως καμιά συνέχεια. Η πεντηκονταμελής διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή, ήλθε, είδε και απήλθε. Κανείς τους δεν ζήτησε να ακολουθήσει συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής. Τόσο από τους ζώντες πρώην Προέδρους της Δημοκρατίας και Υπουργούς, όσο από τους ζώντες τε και τεθνεώτες πρώην πρωθυπουργούς είτε συμμετείχαν τότε είτε όχι. Κατά τα άλλα, η Τουρκία συνέχισε τις ήπιες εισβολές, πότε με ζωονόσους και πότε με μετανάστες και πρόσφυγες, όλες αυτές τις δεκαετίες, προωθώντας την αποσταθεροποιητική της πολιτική εις βάρος των συνόρων μας, και με την Ελλάδα αντί να ασκεί αναπτυξιακή κυριαρχία, διεκδικώντας από την Ευρωπαϊκή Ένωση τις απεριόριστες ποσοστώσεις των ευγενών αγροτικών προϊόντων και επόμενα μια αναπτυξιακή και δημογραφική αναγέννηση του Έβρου, δεν έκανε τίποτε. Η Αθήνα μας έγραψε, όταν δεν έκλεινε, όπως σήμερα, το μάτι στις εξορύξεις ευγενών μετάλλων. ΠΛΕΥΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ. Πρόκειται για την υποθαλάσσια ζεύξη των Κρητικών με τις Λιβυκές ακτές, με αγωγό φυσικού αερίου. Η πρότασή μας αυτή από το Ελληνικό σχέδιο trans gas, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Επενδυτής” στις 18 και 19 Αυγούστου 2001. Μάλιστα αν μας είχαν ακούσει οι λεγόμενοι εκσυγχρονιστές που τότε ξερίζωναν ελαιόδεντρα, η Ελλάδα, πέραν από το γεωοικονομικό προβάδισμα, και την έναρξη κατασκευής του CentralMed, τρία χρόνια πριν την κατασκευή της υποθαλάσσιας ζεύξης των Λιβυκών με τις Σικελικές ακτές, και είκοσι από τον μελετώμενο EastMed, θα είχε κατοχυρώσει δουλεία διόδου που στην πράξη θα ακύρωνε προκαταβολικά από τότε, το πρόσφατο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, μετά του επί θύραις νέου τουρκικού εισβολισμού. Από τη Γη της Λιβύης, έως το Ύδωρ της Κρήτης. ΠΛΕΥΡΑ ΤΡΙΤΗ. Η ιδέα μας περί του Εύξεινου αγωγού. Δημοσιεύτηκε στις 31 Αυγούστου 2003, βλ. internet. Βασικό γνώρισμα, η παράκαμψη της Τουρκίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα Καραμανλής και Πούτιν ανακοίνωσαν τη συμφωνία για τον αγωγό φυσικού αερίου south stream, όπως τον ονόμασαν, που ήταν ο ίδιος. Χαρήκαμε, όμως όχι για πολύ. Οι ΗΠΑ που ανέχονταν τον Ρωσοτουρκικό αγωγό blue stream, για την Ελλάδα απέρριπταν έναν Ελληνορωσικό. Η συνέχεια τον βρίσκει να παγώνει. Συνέβαλαν σε αυτό όλοι οι επόμενοι «ναι σε όλα» πρωθυπουργοί αλλά και άλλοι. Ας μην επεκταθούμε στα του ενός εξ αυτών, ο οποίος μετά τη λευκή κόλλα, αν όχι την ομοιόχρωμη σημαία στο Βορά, έψαχνε για άλλοθι στις υποθαλάσσιες ζεύξεις στο Νότο. Εννοείται ότι όλα αυτά τα χρόνια η προαγωγός Τουρκία μετά του παραγωγού Αζερμπαϊτζάν επιδίδονται στην κεντητική. Προωθούν συστηματικά και επιτυγχάνουν το, από τις 28 Νοεμβρίου του 2011, βλ. internet, επίσημο πάγωμα, στο όνομα του γνωστού T.A.P. Τον αγωγό με τα τρία, κατά το δοκούν, διαφορετικά ΑΛΦΑ. 1. TRANS GAS AZERBAIJAN PIPELINE, 2. TRANS ANATOLIAN PIPELINE, 3. TRANS ADRIATIC PIPELINE. Να διαλέγει δηλαδή κανείς και να παίρνει. Ο πρώην πλέον Εύξεινος αγωγός ή έστω και ως ο south stream, μετονομάζεται σε turkstream ή και turkishstream. Ο οποίος αντί για το BURGAS και την Αλεξανδρούπολη, καταλήγει στην Ανατολική Θράκη και που από εκεί πλέον κατευθύνεται προς την Νοτιοανατολική Βουλγαρία, την Ανατολική Ρωμυλία δηλαδή, και εκείθεν στη λοιπή Βαλκανική, και τη λοιπή Ευρώπη, όμως πλην Ελλάδας. Αυτή είναι η ουσία του ελληνικού διακομματικού γεωοικονομικού βατερλό. Η κατάληξη της Ελλάδας σε ενεργειακό υποπόδιο της Τουρκίας. Και ναι μεν χωρίς τις ιδέες και την πολιτική που κατά το Δημόκριτο είναι η πιο σπουδαία τέχνη, ουδέν εστί γενέσθαι, όπως επί δεκαετίες συμβαίνει, όμως υπάρχει η τύχη αγαθή με την πρόσφατη αμυντική απόκρουση στον Έβρο, που ως εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα, με την κυβερνητική και γενικότερα την υπαρκτή πολιτική Ελλάδα, να κάνουν όσα δεν μπορούν να μην κάνουν. ΠΛΕΥΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ. Η πιο καραμπινάτη αντιγραφή του Ερντογάν αφορά στην ιδέα μας για τη Θρακική Διώρυγα, γραπτό που δημοσιεύτηκε στις 18 Νοεμβρίου 2007, βλ. internet. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Απριλίου 2011, την ανακοινώνει και ο Ερντογάν. Την αποκαλεί διώρυγα της Κωνσταντινούπολης με σκοπό τόσο την εναλλακτική λύση απέναντι στα βεβαρημένα κυκλοφοριακά στενά του Βοσπόρου, όσο στην κατάργηση επίσης της συνθήκης του Montreux. Όσο όμως και αν συνιστά σήμερα μια φαντασίωση, πιστεύουμε ότι μια αναγεννημένη πολιτικά όσο και αναπτυξιακά Ελλάδα μπορεί να αναδείξει μέσα στην Ευρώπη τη χρησιμότητα της πλωτής αυτής Θρακικής Διώρυγας, Burgas Αλεξανδρούπολης. Δεν μιλάμε για τάφρο, όπως προχώρησαν εκ των υστέρων κάποιοι, αλλά για πλωτή Διώρυγα. Άλλωστε από την αρχαιότητα ο παραπλήσιος Έβρος ποταμός ήταν πλωτός, με τη Θρακική Διώρυγα να αποτελεί δημιουργική επιστροφή στην παράδοσή του. {*} Ο πρώτος, διετέλεσε Βουλευτής Έβρου, {1993 -2000}, ο δεύτερος, υπήρξε δήμαρχος Σουφλίου, {1994-1998},

Ο κορωνοϊός διευρύνει την Τουρκική απειλή Η περίπτωση του Έβρου

 Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου {*}

 xrkipouros@gmail.com, pasxalsf@gmail.com

Οι πρόσφατοι σποραδικοί πυροβολισμοί των Τούρκων τζανταρμάδων, πότε στο Τυχερό και πότε στο Πύθιο ή στο Πραγγί, δεν έπεσαν φυσικά από τους ουρανούς. Απεναντίας, οι βολίδες εκτοξεύθηκαν προς τους ουρανούς. Υπήρξαν γαρ πυροβολισμοί στον αέρα. Ζητήματα που δεν συνιστούν βέβαια πράξεις εν βρασμώ ψυχής των εν διατεταγμένη υπηρεσία τελούντων και κατασκηνωμένων στην άλλη όχθη του ποταμού, οργάνων της τουρκικής φασιστικής τάξης. Γιατί όπως εύκολα κανείς διαπιστώνει, υπάρχουν πλείστα στοιχεία που συνδέονται με τις παραπάνω, κάθε άλλο παρά τυχαίες, ενέργειες.

Η πρώτη εξ αυτών έχει να κάνει με τη διευκόλυνση των ήπιων εισβολών προσφύγων και μεταναστών ή και ποινικών, και πιθανόν μετά κορωνοϊού, που ήδη γίνονται, σε περιορισμένη, προς το παρόν, κλίμακα, από γειτονικά κρυφά περάσματα, προς την Ελληνική ενδοχώρα. Εννοείται ότι ουσιαστική είναι και η συνδρομή των διαρκώς ιπταμένων κατά μήκος της μεθορίου, τουρκικών drones. Σήμερα   06/05/2020, πετάνε από το πρωί. Ένα από το Δέλτα του Έβρου έως την Ορεστιάδα, και ένα από τη Σμύρνη έως τα Δαρδανέλια, επιτηρώντας σπιθαμή προς σπιθαμή όλα τα σημεία διακίνησης.

Άλλο τώρα αν οι χαμηλοί διακινητές συλλαμβάνονται κάποιες φορές. Όσο για τον εν λόγω ιό ισχύει το “ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλά εν τω ευ το πολύ της μόλυνσης”. Γιατί δύο έστω φορείς του ιού διασπορείς, ισοδυναμούν με δυο ταύρους μέσα στο ίδιο υαλοπωλείο.

Το πιο πιθανό σενάριο πάντως σχετίζεται με το γεγονός ότι “ουκ εά καθεύδειν τον Υψηλό Διακινητή Ερντογάν, το του Έβρου τρόπαιον”. Και ότι η εξαγγελθείσα από την Τουρκία, από την επομένη κιόλας της αποχώρησης των προσφύγων επιστροφή, λαμβάνει σάρκα και οστά ή πιο σωστά μάλλον, επαναλαμβάνεται με τους γνωστούς από την ιστορία των τελευταίων δεκαετιών, τρόπους.

Απέναντι λοιπόν σε ένα τέτοιο παζλ, και με την προϋπόθεση ότι πολιτική χωρίς πρόβλεψη αποτελεί γράμμα κενό, τρεις είναι κατά τη γνώμη μας , οι νέες επιβαλλόμενες Ελληνικές πολιτικές.

ΑΣΚΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΟ ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ

Η πρώτη είναι η διατήρηση αν όχι η περαιτέρω ενίσχυση της όλης αμυντικής διάταξης της ένστολης Ελλάδας μετά της FRONTEX, σε όλο το μήκος του ποταμού. Εννοείται ότι αρκεί ο ευρωπαϊκός αυτός οργανισμός να μη μετεξελιχθεί σε καμιά νέου τύπου Μ.Κ.Ο. Ας έχουν γνώσιν οι φύλακες. 

Καλή είναι, όπως αποδείχθηκε, η άμυνα στον υπόλοιπο Έβρο, όμως δεν χρειάζονται οι διθύραμβοι από τρίτους με τις νέες εθνικοφροσύνες περί έπους κλπ.  Αρκεί ένα μπράβο προς την ενθάδε ένστολη Ελλάδα, μετά των επικεφαλής. Ναι μεν για τον Ερντογάν είναι ένα μη αναμενόμενο τρόπαιο, όπως λέγαμε πιο πάνω, όμως για εμάς απλά είναι μια επιτυχής πράξη άμυνας. Το λέμε αυτό γιατί έπονται πολλές άλλες. Και όταν το έπος στον πληθυντικό γίνεται έπη ή έπεα, τότε μπορεί να είναι μέχρι και πτερόεντα.

Από εκεί και πέρα χρειάζονται να γίνουν πολλά. Ένα εξ αυτών αφορά στο Αινήσιο του Δέλτα. Ας μην μας διαφεύγει ότι στον ίδιο αυτό τόπο είχε γίνει και η τουρκική εισβολή του αφθώδους πυρετού, προτού αυτός καταστρέψει την τοπική κτηνοτροφία.

Μπορεί το Δέλτα να είναι πασίγνωστο ως ένας από τους πιο σημαντικούς Ευρωπαϊκούς βιότοπους και κέντρο φιλοξενίας για εκατοντάδες σπάνια και απειλούμενα είδη πουλιών. Και μπορεί οι εκεί ψαράδες με τις καλύβες τους να ασκούν διάχυτη Ελληνική κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή ενώ για κάποιους χωρίς επαρκή φαιά ουσία, κατέχουν “βίλες”, όμως εκείνο που χρειάζεται είναι η άσκηση εθνικής κυριαρχίας στην όχθη του Ανατολικού βραχίονα του ποταμού Έβρου. Η οποία, όπως και ολόκληρο το Δέλτα του Έβρου, με βάση την από 3 Νοεμβρίου 1926 υπογραφή των πρωτοκόλλων και των συμπερασμάτων της τότε Διεθνούς Επιτροπής, ανήκει στην Ελλάδα.

Μια περιοχή για μεγάλα χρονικά διαστήματα του έτους πλημμυρισμένη και με προσδιορισμό αρκετά δυσχερή, είναι επόμενο να χρειάζεται σημαδούρες. Για μια από αυτές λοιπόν, επαναφέρουμε την από 25ετίας πρόταση για ανέγερση, επί της συγκεκριμένης όχθης του Έβρου, ενός υπερυψωμένου παρεκκλησίου με υψίκορμο καμπαναριό, στη μνήμη των Θρακών ηρώων Δοϊτσίδη και Χατζόπουλου από το Διδυμότειχο, που έπεσαν στην Κύπρο κατά την εισβολή του Αττίλα, έτσι ώστε να εμπνέεται η ένστολη Ελλάδα κατά την άσκηση των καθηκόντων της, αλλά και να πιάσει τόπο, στην κυριολεξία της, η τιμή της Εκκλησίας προς τη συγκεκριμένη θυσία.

Η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΔΕΡΕΙΟΥ     

Η δεύτερη πολιτική αφορά στην προτεραιότητα των τεστ στον οικισμό του Δερείου. Προληπτικά μη τυχόν και γίνει κανένας καινούργιος Εχίνος. Και μάλιστα σε μια περίοδο της σταδιακής άρσης των περιορισμών στις κινήσεις και την κυκλοφορία των πολιτών. Και σε μια Ελλάδα που θα τρέχει και δεν θα φτάνει.

Τα λέμε αυτά γιατί είναι γνωστή η σχέση της γείτονος με την ομόδοξό της αυτή χερσαία νήσο του Έβρου. Και γιατί όλα αυτά τα χρόνια προξενικά άτομα του οικισμού, όταν δεν κατευθύνουν τις σταυροδοσίες στις κάθε επιπέδου και μορφής πολιτικές εκλογές, εξασφαλίζοντας τη γκριζοσύνη των πριμοδοτούμενων, τότε φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες, λίγο πριν αυτοί πάρουν το δρόμο προς την υπόλοιπη Θράκη και Ελλάδα, μέσα από ορεινούς διαδρόμους ή ακόμη και μέσω γειτονικών πόλεων του Νομού. Τα ζούμε από πολλών ετών και τα βλέπουμε.

Πολύ ολίγον ενδιαφέρει την Τουρκία αν θα επιμολυνθούν οι ατουρκοποίητοι Πομάκοι του Δερείου, όπως άλλωστε συνέβη με την περίπτωση του Εχίνου, ενώ θα αποτελεί Αλαχ-άρεστο έργο, όπως λέμε θεάρεστο, το να συμβεί κάτι ανάλογο με άλλους Εβρίτες και Θρακιώτες. Το με έναν σμπάρο δυο, αν όχι και τρία τρυγόνια, είναι το καλύτερο δυνατό για το γειτονικό κεμαλοφασισμό.

ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

    

Η τρίτη είναι η επίσπευση της αίτησης προσφυγής προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το  ΕΔΔΑ, προκειμένου να επιβληθεί η άμεση διακοπή κάθε μορφής ροών. Προσφυγικής, Μεταναστευτικής, Κορωνοϊκής. Μάλιστα να συμπληρωθεί όλο αυτό με ρήτρα προστίμου κάθε φορά που ο Υψηλός Διακινητής διατάσσει νέες ροές. Και φυσικά τα ίδια να ισχύσουν στο Αιγαίο.

Δεν πρέπει να διαφεύγει ότι αυτός ο οποίος καμώνεται τον προστάτη των προσφύγων, είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Προαγωγό και τον Υψηλό Διακινητή που ατιμώρητα επί έτη πολλά προσβάλει όλες τις αρχές του ανθρωπισμού, την ίση μεταχείριση και τα δικαιώματα των προσφύγων, όπως αυτά ορίζονται από τη Συνθήκη της Γενεύης και το χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ένωσης. Και από πάνω, να καθυβρίζει και την Ελλάδα. Στην πρόσφατη τριλογία με τίτλο ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ {βλ. PDF, Β΄ ΕΚΔΟΣΗ} τα αναλύουμε όλα αυτά, νομίζουμε διεξοδικά.   

Γι’ αυτό παραμένει σε απόλυτη προτεραιότητα μια, ενώπιον πλέον της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε., πρόταση της Ελλάδας για την κατασκευή hotspots επί του Τουρκικού εδάφους. Από το Παζάρκουλε μέχρι στην Ιωνία. Είναι ο μόνος τρόπος για τη νόμιμη όσο και την ασφαλή μετακίνηση προσφύγων και μεταναστών από την Τουρκία προς την Ευρώπη. Κάτι το οποίο, πέραν της Ύπατης Αρμοστείας, της Europol, και της Frontex, θα εξασφαλίζεται και από τις Ευρωπαϊκές υγειονομικές ομάδες.

Τέλος με αφορμή την έκκληση υψηλόβαθμου τοπικού αυτοδιοικητικού παράγοντα να παράσχουμε συμβουλές για τα του Έβρου, ερχόμαστε με το σημερινό γραπτό να ζητήσουμε την υποστήριξη από τους θεσμικούς Θράκες, αν θελήσουν να σώσουν τις ψυχές τους,  να προωθήσουν έμπρακτα τις ιδέες αυτές. Ιδιαίτερα την εξ αυτών τελευταία, να την κάνουν μέρος της ατζέντας κατά τις συνομιλίες τους τόσο με την κυβερνητική, όσο και με την αντιπολιτευτική Αθήνα. Της οποίας οι εκπρόσωποι, αντί να σκέπτονται για τον Έβρο, οι μεν τον επισκέπτονται, οι δε διασκέπτονται. 

EIKONA 1, Δ΄ Σώμα Στρατού, Αύγουστος 1997, Από το οδοιπορικό στο Δέλτα του Έβρου, Η περιοχή του Αινησίου. Στο βάθος διακρίνεται η ανατολική όχθη του ποταμού και τα περίχωρα της Αίνου.

{*} Ο πρώτος διετέλεσε Βουλευτής Έβρου {1993-2000], ο δε δεύτερος υπήρξε Δήμαρχος Σουφλίου {1994-1998}.

Θράκη 06 Μαίου 2020,

Η ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ

Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου

xrkipouros@gmail.com     pashalsf@gmail.com

Υπάρχει στο internet με τον τίτλο “ΚΑΤΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΕΔΔΑ”, το τομίδιο του καθηγητή Λίνου Αλέξανδρου Σισιλιάνου που αποτελεί χρήσιμο και πρακτικό οδηγό για την κάθε ατομική προσφυγή.

Τα γραπτά μας που υπάρχουν στο internet, και ειδικότερα τα κείμενα της τριλογίας “ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ”, μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην άντληση επιχειρημάτων που στοιχειοθετούν την προσφυγή. Με την ευκαιρία καταθέτουμε το άρτιο αισθητικά PDF που τα περιλαμβάνει όλα αυτά, και που τα επιμελήθηκε ένας φίλος, ο Γιάννης, στο Παρίσι, που όμως σεμνύνεται και δεν επιθυμεί αναφορές σε επίθετα και ευχαριστίες. Τις οποίες όμως εμείς τις εκφράζουμε.

Πρόκειται για εννιά διάσπαρτα στο internet κείμενα του τελευταίου διμήνου, αυτά που γέννησαν την πρότασή μας για την προσφυγή.  Από τη μια τα κατά συρροή τουρκικά εγκλήματα με τους εν ροή πνιγμούς των προσφύγων, και από την άλλη ο κίνδυνος σχεδιασμένης εξαγωγής από την Τουρκία του κορωνοϊού, δεν θα μπορούσαν, με βάση τη λογική σκέψη, να οδηγήσουν σε κάτι άλλο από αυτό που οδήγησαν.

Σκοπός, η επιβολή από το ΕΔΔΑ της άμεσης διακοπής κάθε προσφυγικής, μεταναστευτικής και κορωνοϊκής ροής από την Τουρκία στην Ελλάδα και εκείθεν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ας σημειωθεί ότι οι αποφάσεις του Δικαστηρίου είναι εκτελεστές ενώ λαμβάνονται σε πολύ σύντομο χρόνο.  

Η επίκληση των σωματικών βλαβών όσο και των κινδύνων για την υγεία, το ανθρώπινο δικαίωμα στην υγεία και στη ζωή είναι κάτι που το ίδιο το ΕΔΔΑ επαναλαμβάνει στο “Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΕΔΔΑ”, τόσο στη σελίδα 10, όσο και στην σελίδα 12. Κάτι που νομιμοποιεί κάθε Ευρωπαίο και Έλληνα πολίτη να εκφραστεί μέσα από το “ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΕΣ”.

Αποτελεί μοναδική στην οικουμένη περίπτωση ένας Πρόεδρος χώρας και ταυτόχρονα εν ψυχρώ και μετά πλείστων όσων κηρυγμάτων Διακινητής προσφύγων και μεταναστών, να παραβιάζει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και όλες τις αρχές του ανθρωπισμού, από την ίση μεταχείριση και τα δικαιώματα των προσφύγων, όπως ορίζονται από τη συνθήκη της Γενεύης, μέχρι το χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ένωσης, και την ίδια ώρα να καμώνεται τον υπερασπιστή τους, με  παράλληλη απόπειρα ενοχοποίησης άλλης χώρας.   

Παρεμπιπτόντως να πούμε ότι ο πιο πάνω Καθηγητής Πανεπιστημίου είναι ταυτόχρονα Δικαστής του ίδιου Δικαστηρίου, και μάλιστα ο Πρόεδρός του, μέχρι τα μέσα Μαϊου 2020. οπότε και θα τον αντικαταστήσει ένας Ισλανδός. Περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στην ηλεκτρονική διεύθυνση του ΕΔΔΑ https://www.echr.coe.int/

Επιπλέον αν λάβουμε υπόψιν ότι δεν απαιτείται δικηγόρος ούτε κάποιο παράβολο αλλά απλά η ταχυδρόμηση στη διεύθυνση που υπάρχει στην ίδια ιστοσελίδα, της κάθε αίτησης προσφυγής, αντιλαμβάνεται κανείς ότι μπορεί να αρχίσει ο βομβαρδισμός με αιτήσεις προσφυγών στο ΕΔΔΑ, μέχρις ότου γεμίσει το δικαστικό αυτό μέγαρο του Στρασβούργου. Όχι 50 αιτήσεις που συνήθως παραλαμβάνει την ημέρα, αλλά πολύ περισσότερες.

Αυτά χρειάζεται να κάνουμε αν είναι να προχωρήσουμε σε ένα κίνημα προσφυγών προς το ΕΔΔΑ. Καλύτερα ο χαρτοπόλεμος με το Στρασβούργο, παρά ο ασύμμετρος πόλεμος από την Τουρκία.

Γιατί, πέραν όλων των άλλων, η κάθε αίτηση προσφυγής αποτελεί και μια βόμβα στα θεμέλια του γειτονικού κεμαλοφασισμού. Ένα φάρμακο ώστε να του κόψει το βήχα. Και γιατί τελικά η ειρήνη με την Τουρκία περνάει από το Στρασβούργο. Τα ποινικά έπονται.

Πολλοί φίλοι που επικοινώνησαν μαζί μας, ζήτησαν ένα κείμενο για την προσφυγή, ώστε να το προσυπογράψουν. Όμως αν εμείς ήταν να πάμε σε λύσεις τύπου copy paste, τότε δεν θα είχε κανένα νόημα η όλη αυτή πολιτική, διανοητική και ηθική προσπάθεια.

Το κύριο όφελος από την αυτενέργεια αυτή των συμπατριωτών, πέραν της συγκρότησης ενός νέου πατριωτικού κινήματος, θα είναι μεταξύ άλλων η απόκτηση δυνατότητας να αντιλαμβάνεται κανείς την ενεργητική σύγχυση της επιστημονικής παραχάραξης που επιχειρούν ακαδημαϊκοί ημεδαποί, όσο εκ της λεγόμενης πολιτικής και δημοσιολογίας. Η αποκάλυψη του τουρκικού κεμαλοφασισμού δεν αρκεί πλέον.

Με εκτίμηση μετά ευχαριστιών

Χρήστος Κηπουρός και Πασχάλης Χριστοδούλου