INTERCITY ΙΑΣΩΝ Το πρώτο βήμα για το by pass των Δαρδανελίων

 

*Του Πασχάλη Χριστοδούλου

 

«Intercity Ιάσων»  ονομάσαμε το παλιό εκμισθωμένο τρένο με το οποίο κάναμε τη διαδρομή Αλεξανδρούπολης – Ορμενίου την Άνοιξη του 1996.  Ήταν η δεκαετία που η ιστορία, η γεωγραφία, η οικονομία αλλά και η πολιτική μας έκλειναν το μάτι. Η ηλεκτροσιδηροδρομική και οδική σύνδεση της Αλεξανδρούπολης με το Μπουργκάς συνιστούσαν και συνιστούν ακόμη τα χερσαία Δαρδανέλια.

Η ΤΕΔΚ Έβρου που είχε την πρωτοβουλία της εκδήλωσης, σύσσωμη η αυτοδιοίκηση του Έβρου αλλά και η αυτοδιοίκηση της Νότιας Βουλγαρίας συναντηθήκαμε στο Ορμένιο διεκδικώντας τα παραπάνω έργα. Η συμβολική ονομασία του τρένου με αυτό του μυθικού ήρωα Ιάσωνα, αυτού που ένωσε την άσπρη με τη μαύρη θάλασσα,  αποσκοπούσε στην ανάδειξη της γεωστρατηγικής αξίας των έργων. Θα επιτελούσαν άλλωστε τον ίδιο ρόλο, θα προχωρούσαν στην ένωση των δυο θαλασσών.

Το ψήφισμα της αυτοδιοίκησης αλλά και των πολιτών στη μεγάλη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου 1996 στην πλατεία του Ορμενίου μεταφέρθηκε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και στην εθνική συνδιάσκεψη της ΝΔ.

Παρότι το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής για τη Θράκη ήταν πολύ φρέσκο η πολιτική Ελλάδα δεν κατάλαβε τίποτε από το νεύμα της ιστορίας. Μπορεί να φορούσε παρωπίδες. Μπορεί ακόμη ο οίστρος της βίαιης αναδιανομής του εθνικού πλούτου μέσω του Χρηματιστηρίου να μην επέτρεπε την ενασχόληση με την Θράκη. Πιθανόν να ήταν η ολυμπιάδα που κατά την αθηναϊκή πολιτική τάξη ήταν ένας εθνικός στόχος. Ίσως να ήταν και όλα αυτά μαζί.  Όμως χάθηκε το σημαντικότερο πλεονέκτημα, το  timing. Η φράση «κάθε πράγμα στον καιρό του….» είναι η πλέον κατάλληλη.  Γι΄ αυτό κατέφυγε εκ νέου στη συγκρότηση διακομματικής επιτροπής και σε νέο πόρισμα, τριάντα χρόνια αργότερα.

Και πάλι όμως αρνείται να κοιτάξει κατάματα την ιστορία, την οικονομία, την πολιτική.  Αποφεύγει να προσθέσει στην ατζέντα την Θρακική διώρυγα**, ένα έργο που συμπληρωματικά με τον οδικό και ηλεκτροσιδηροδρομικό άξονα Αλεξανδρούπολης – Μπουργκάς είναι ένα τριπλό by pass των Δαρδανελίων μειώνοντας σημαντικά τη γεωστρατηγική τους αξία, αναβαθμίζοντας αυτή της Θράκης.  

Τρείς δεκαετίες μετά, μια ολόκληρη γενιά,  έρχεται στην επικαιρότητα το Sea2Sea, το σιδηροδρομικό megaproject που θα συνδέει Αιγαίο με Μαύρη Θάλασσα και Δούναβη.  Θα έλεγα ότι αποτελεί μια έστω και αργοπορημένα θετική εξέλιξη, αλλά και πάλι δεν είναι ολοκληρωμένη.  Δεν περιλαμβάνει τη θαλάσσια παράκαμψη των στενών, με άλλα λόγια τη Θρακική πλωτή διώρυγα. Είναι βέβαιο ότι η γεωπολιτική αξία της περιοχής ενδιαφέρει και άλλους, πέρα από το εγχώριο πολιτικό προσωπικό, οι οποίοι οφείλουν να εμπλακούν πιο ενεργά.  Σε κάθε άλλη περίπτωση θα περιμένουμε την επόμενη 3^η διακομματική επιτροπή και το πόρισμά της, βλέποντας τις ευκαιρίες όπως τα τρένα, να περνούν και εμείς να στρουθοκαμηλίζουμε.

Θράκη, Ιανουάριος 2023

*Διετέλεσε Δήμαρχος Σουφλίου και πρόεδρος της ΤΕΔΚ Έβρου

**https://styx.gr/index.php/articles/1755-%CE%B8%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CF%81%CF%85%CE%B3%CE%B1-x-%CE%BA%CE%B7%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%82 

Απογραφή 2021 Από το ευχών… στο δι΄ ευχών…

 

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

Όταν πριν από 30 χρόνια, το Φεβρουάριο του 1992, ανακοινώθηκε το πόρισμα της διακομματικής επιτροπής για τη Θράκη, γνωστή και ως επιτροπή  Τσουδερού, φίλος μου από τη Θράκη το χαρακτήρισε ως «κείμενο ευχών», κείμενο σειράς.

Αν στόχος του συγκεκριμένου πορίσματος ήταν, η Θράκη να μετατραπεί σε έναν αγροτοδιατροφικό παράδεισο και ο ορεινός όγκος με την ενεργό συμμετοχή των Πομάκων σε έναν αγροτοτουριστικό προορισμό, σήμερα αντικρύζουμε έναν ωκεανό από καθρέφτες και ένα δάσος από φτερούγες, γεγονός που εμφατικά δηλώνει την με κάθε κόστος «προσήλωση στην υλοποίηση» του πορίσματος. Η δημογραφική καταβαράθρωση της Θράκης μάλλον τους ξέφυγε στην πορεία. Πιθανόν να μην τους ενδιέφερε. Όπως δεν ενδιαφέρει και ο  βρόγχος που περνούν στον κεντρικό Έβρο με τη μελέτη της νέας NATURA.

Διαβάζοντας προσεκτικά το αντίστοιχο πρόσφατο πόρισμα της διακομματικής, επίσης για τη Θράκη, επιτροπής Μπακογιάννη,  το μόνο που μπορεί να καταγραφεί είναι ότι χρειάστηκαν 30 χρόνια για να πάμε από το «ευχών… στο δι΄ ευχών…».     Το εν λόγω πόρισμα για τη Θράκη δεν ανταποκρίνεται στα ιστορικά αιτήματα και τις αγωνίες των κατοίκων της περιοχής, αφού αποφεύγει να ασχοληθεί με τις αιτίες καθυστέρησης αλλά και τον εντοπισμό ευθυνών, ενώ παράλληλα αδυνατεί να ερμηνεύσει με όρους ιστορίας την Θρακική πραγματικότητα. Αντί να αποτελέσει ένα κείμενο ιστορικής προοπτικής, καταλήγει ένα κείμενο σειράς. Από εκείνα των κρατικών υπηρεσιών που μετατρέπουν τα πλέον σοβαρά εθνικά μας ζητήματα σε ζητήματα πρότασης έργων, μαρτυρώντας ταυτόχρονα την πολιτική αδυναμία και μορφωτική ανεπάρκεια της επιτροπής που το συνέταξε.

Όταν μάλιστα, η από παλιά ακόμη διαπίστωση ανάγκης ανάπτυξης του τόπου αυτού, όπως έδειξε η Ιστορία, δεν οδήγησε στην ανάπτυξη αλλά και πολύ περισσότερο δεν δημιούργησε τους εθνικούς, πολιτικούς, μορφωτικούς και ψυχολογικούς όρους αντιμετώπισης, τόσο της πολυδιάστατης εξ Ανατολών και εκ Βορά νεοοθωμανικής απειλής, όσο και της αθηναϊκής περιφρόνησης. Γιατί τα προβλήματα της Θράκης δεν είναι συγκυριακά αλλά έχουν ιστορικές διαστάσεις. Και βέβαια δεν αντιμετωπίζονται από ένα ακόμη ειδικό - έστω και νομοθετημένο - αναπτυξιακό πρόγραμμα, μέσα από το ένοχο φιλί της Αθήνας, δηλαδή τους όρκους αγάπης της νεοελληνικής πρωτεύουσας. 

  *Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου

Θράκη, Ιούλιος 2022

Πως να είμαστε χρήσιμοι αλλά όχι ηλίθιοι. Η περίπτωση των δώδεκα ναυτικών μιλίων

Του Χρήστου Κηπουρού

Μια από τις ματαιοδοξίες που κατατρύχουν τους Έλληνες θεσμικούς, Βουλευτές, Περιφερειάρχες, Δημάρχους κλπ. είναι η ανεκδιήγητη φράση:  “Εμείς οι πολιτικοί”. Επειδή αυτή η λέξη και η έννοια της πολιτικής είναι πολύ ακριβά πράγματα, ώστε να περιαυτολογεί κανείς, θα ήταν πολύ πιο σεμνό και σωστό να χρησιμοποιείται η έννοια του πολιτικού προσώπου.

Αν η πολιτική είναι η πιο σπουδαία τέχνη, όπως υποστήριζε ο Δημόκριτος, τότε μοιραία η φράση “εμείς οι πολιτικοί” μάλλον παραπέμπει σε σπουδαίους καλλιτέχνες. Πράγμα πολύ ασυνήθιστο, για την υπαρκτή Ελληνική πολιτική τάξη. Και ιδιαίτερα για τους εξ αυτής Βουλευτές. Έναν έστω εκ των οποίων θα αναζητούσε με το φανάρι του μέρα μεσημέρι, αν ζούσε σήμερα ο Διογένης.

Δεν είναι διαφορετικά τα πράγματα όταν γίνεται η χρήση της λέξης “ηγέτης”. Θυμόμαστε από τα χρόνια του Αττίλα, που διάφοροι ημεδαποί απέδιδαν τον τίτλο του ηγέτη στον μακαρίτη, όχι όμως και συγχωρεμένο Ραούφ Ντεκτάς. Όπως βέβαια κατά κόρον κάνουν σήμερα οι πάντες εν Ελλάδι, όταν παρέχουν την προσωνυμία του ηγέτη σε πρόσωπα όπως ο Ρ. Τ. Ερντογάν.

Αν μη τι άλλο η προέλευση της λέξης “ηγέτης”, από το ρήμα ηγούμαι, που σημαίνει δεικνύω τινά την οδό, και που σημαίνει ότι ο ίδιος έχει κάνει τη διαδρομή, τη γνωρίζει καλά, και έχει δικαιωθεί, προκαλεί μεγάλη απορία  για το που, το πότε και το πως συνέβησαν όλα αυτά. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ένας απηνής διώκτης ιστορικών λαών δεν δύναται να απολαμβάνει τέτοιας ιδιαίτερης τιμής.

Ας μην ανατρέξουμε στα της ιστορίας και την προέλευση του όρου “χρήσιμοι ηλίθιοι”. Ας μείνουμε στα δικά μας πολιτικά πράγματα. Ναι μεν να είναι κανείς χρήσιμος, όχι όμως και ηλίθιος, είναι η δική μας γνώμη. Εννοείται ότι δεν αρκεί η καλή προαίρεση για την αποφυγή ιστορικών λαθών. Ένα από τα οποία ήταν η στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας της Βουλής των Ελλήνων στην ανάληψη από τη χώρα μας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Θα πει κανείς “περσινά ξινά σταφύλια”, όμως όταν ψάξει τις παρενέργειες, με πιο σημαντική εξ αυτών, την πρόσφατη χρεοκοπία, οφείλει να ψάξει και πιο βαθειά, οπότε θα βρει ότι αν η χώρα είχε μεν χρήσιμους, όχι όμως ηλίθιους, στην πολιτική της τάξη, δεν θα είχαμε παρόμοιες διολισθήσεις.

Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε σε άλλες περιπτώσεις. Αρκεί να έρθουμε στα θέματα των ημερών.

Συγκεκριμένα στην αντιμετώπιση της εξαγγελθείσας Τουρκικής έρευνας μετά γεωτρήσεων σε απόσταση έως έξη μίλια από τα νησιά του νοτιότερου Αιγαίου και της Κρήτης. 

Αν θέλουν τα υπαρκτά πολιτικά πρόσωπα να είναι όντως χρήσιμα, μπορούν, αντί να εκλογικεύουν τις όποιες κυβερνητικές ή αντιπολιτευτικές επιλογές, να ανασκάψουν προηγουμένως την ιστορία, και στη συνέχεια να προτείνουν χωρίς φόβο και πάθος, το τι μπορεί να γίνει.

Αν λοιπόν το κάνουν αυτό, είναι βέβαιο ότι θα καταλήξουν στην πρόταση  επέκτασης των χωρικών μας υδάτων από τα έξη στα δώδεκα ναυτικά μίλια στις περιοχές του νέου παράνομου ενεργειακού Τουρκικού χωροταξικού, όσο και στο αντίστοιχο επίσης παράνομο Τουρκολιβυκό χωροταξικό.

Όσοι δε θελήσουν, μπορούν να προτάξουν τη χρησιμότητα και το “ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα” της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Νοτιότερο Αιγαίο και στο Καρπάθιο, όσο και στο Νότιο Κρητικό πέλαγος. Και να πάρουν πρωτοβουλίες, ώστε οι κάτωθεν, όπως έλεγε ο Κορνήλιος Καστοριάδης, να πιέσουν τους άνωθεν, για τα περαιτέρω.