Η αναμέτρηση με τον χρόνο…

 

Κι όπως για όλους και όλα στη ζωή έτσι και για μένα έκλεισε ένα κύκλος και ταυτόχρονα αρκετοί ακόμη.  

Βλέποντας το παρελθόν να μεγαλώνει και το μέλλον να μικραίνει σκεφτικός και γεμάτος συγκινήσεις πια, νοιώθεις την ανάγκη να σταθείς απέναντι στον εαυτό σου και να αναλογισθείς όλη αυτή τη διαδρομή των 38 και πλέον χρόνων.

Στα είκοσι τρία ξεκινάς με μαύρα μαλλιά και λίγα κιλά και στα εξήντα ένα τελειώνεις με άσπρο κεφάλι, ευτυχώς με πυκνό ακόμη μαλλί και πολλά κιλά και αναμετριέσαι με το παρελθόν και τα συναισθήματά σου.  Ίσως οφείλεις  να απαντήσεις και στα αδυσώπητα διλλήματα που σου τρυπάνε το μυαλό.

Οι στίχοι από δύο γνωστά τραγούδια ήταν πάντα μέσα μου και προσπαθούσα να βρω τη δική μου θέση ανάμεσά τους.

…Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας γδαρτάδες, κόβουν στα μέτρα τους, τους μαθητάδες, κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς, με ιδεώδεις υποτακτικούς, που είναι στο μυαλό νωθροί, μα υπακοή έχουν περισσή, τους έχω βαρεθεί….  Αναφέρονται στο τραγούδι Αυτούς του έχω βαρεθεί του Θάνου Μικρούτσικου σε στίχους Wolf Biermann και,

το υπέροχο τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου Ο δάσκαλος σε στίχους Κώστα Βίρβου, …Τον δάσκαλο, τον δάσκαλο αυτόν τον σαρδανάπαλο να σταματήσει πια να δασκαλεύει με λόγια σαν και τούτα της φωτιάς πως όποιος για το δίκιο δεν παλεύει θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς…

Τόσα χρόνια κι ακόμη δεν μπορώ να απαντήσω στον νεαρό, τον μεσήλικα και τον ηλικιωμένο πλέον εαυτό μου σε πια πλευρά στάθηκα. Δυστυχώς το έργο του δασκάλου δεν μπορεί να μετρηθεί. Η αναμέτρηση με τη συνείδησή σου ίσως να αποτελεί ένα μέτρο αλλά ενέχει  υποκειμενισμό. Θα ένιωθα ιδιαίτερα ευτυχής αν ήμουν με το τραγούδι του Μαρκόπουλου.

Ένας καλόπιστος αντίλογος θα αναφέρονταν στο αποτύπωμα του δασκάλου στην κοινωνία αλλά όπως ο Κέννεντυ είχε πει: «Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός, όταν θεωρεί φυσιολογικό, να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του, παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του».

Κι όπως ισχύει για όλους και για όλα όταν ένας κύκλος κλείνει ανοίγει κάποιος νέος.

Πασχάλης Χριστοδούλου

Ιούνιος ΄23

Τα Ψηφοδέλτια Επικρατείας εκφράζουν την επικράτεια;

 

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

 

Ένα μεγάλο «επίτευγμα» από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους αποτελεί η μη ενσωμάτωση των περιφερειών στον εθνικό κορμό. Αναπτυξιακά, οικονομικά ακόμη και πολιτικά οι περιφέρειες αντιμετωπίζονται από αδιάφορα μέχρι εχθρικά από την Αθήνα. Αντιμετωπίζονται ως παρίες. 

Στους δείκτες ευημερίας που ανακοινώνονται από την ΕΛΣΤΑΤ και τη Eurostat οι περιφέρειες της χώρας μας βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις. Ιδιαίτερα η Θράκη κατέχει μόνιμα την τελευταία.  Γι  αυτά έχουμε μιλήσει και έχουμε γράψει επί μακρόν στο παρελθόν και είναι αναμφισβήτητα.

Η αδιάφορη και εχθρική στάση της Αθήνας απέναντι στη Θράκη, πέρα από τις πομπώδεις φράσεις - πομφόλυγες περί κοσμογονίας που εκστομίζονται,  καταγράφεται και στα ψηφοδέλτια επικρατείας των κομμάτων. Καμιά εκπροσώπηση της Θράκης. Άραγε δεν ανήκει στην ελλαδική επικράτεια; Το ίδιο εννοείται ισχύει και για τις υπόλοιπες περιφέρειες.

Εκτός αν αλλάξουμε την ελληνική γλώσσα η οποία στο χρηστικό λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών αναφέρει ότι επικράτεια είναι γεωγραφική έκταση όπου ασκείται η εξουσία ενός κράτους.

 

*Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου και πρόεδρος της ΤΕΔΚ Έβρου

Θράκη, Απρίλιος 2023

Από το ΕΣΣΕΝ στα ΤΕΜΠΗ Η πανωλεθρία του πολιτικού συστήματος

 

Του Πασχάλη Χριστοδούλου*

 

Εθνικές εκλογές 1993. Στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για τη Θράκη, μεταξύ των πολλών προτάσεων, γράφει: Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Ορμενίου υψηλών ταχυτήτων TGV προϋπολογισμού 670 δις δρχ. Η συγκεκριμένη γραμμή σήμερα τριάντα χρόνια από τότε, είναι ακόμη στην εποχή του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ ο οποίος την κατασκεύασε, τα δε δρομολόγια γίνονται στη χάση και στη φέξη. Πλήρης απαξίωση. Να ληφθεί υπόψη ότι από τότε έγιναν δύο διακομματικές για τη Θράκη.

Ευρωπαϊκό Συμβούλιο 1994 στο ΕΣΣΕΝ της Γερμανίας, αποφασίζονται τα διευρωπαϊκά δίκτυα μεταφορών και καταρτίζεται η περίφημη Hessen list στην οποία μεταξύ άλλων δικτύων  περιλαμβάνονταν ο ηλεκτροκίνητος σιδηρόδρομος υψηλών ταχυτήτων αλλά και οι οδικοί άξονες μεταξύ των οποίων και ο διάδρομος ΙΧ Ελσίνκι - Αλεξανδρούπολη. 

Χειμώνας του 1997, στo χωριό Πετράδες του Έβρου επιβατηγό τρένο εγκλωβίζεται στα χιόνια και σβήνει η μηχανή του με κίνδυνο κρυοπληξίας και θανάτου των επιβατών. Η επέμβαση του στρατού και η μεταφορά των εγκλωβισθέντων γλύτωσε τους επιβάτες και τη χώρα από τη  διεθνή χλεύη. Την ίδια χρονιά γίνεται η ανάθεση των ολυμπιακών αγώνων στην Αθήνα το 2004.  Αυτός πλέον ήταν ο εθνικός μεγάλος στόχος των εν Αθήναις πολιτικών.  Κι αυτός ένωσε υπόγεια και υπέργεια όλα τα σημεία του λεκανοπεδίου. 

Αλλάζουμε περιφέρεια, από τη Θράκη μεταφερόμαστε στη Θεσσαλία, στην Στενώπη*, την περιοχή όπου έχουμε θρηνήσει πολλά θύματα, και κάθε φορά σύμφωνα με τις στομφώδεις ανακοινώσεις των πολιτικά ιθυνόντων, «το μαχαίρι θα έφτανε στο κόκαλο….».  Προφανώς ο χρόνος δεν ήταν επαρκής ώστε να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο κι έτσι φτάσαμε στο πρόσφατο εγκληματικό δυστύχημα των Τεμπών στις 28 Φεβρουαρίου.

Ανάλογες, ίσως πιο εξελιγμένες διατυπώσεις περί ευθυνών κι απόδοσης αυτών και πάλι. Χωρίς ίχνος σεβασμού στα θύματα αλλά και στον πόνο των συγγενών στήθηκε μια επικοινωνιακή μηχανή απόσεισης ευθυνών από τους πραγματικά υπεύθυνους.

Κι όμως αντί να μιλήσουμε για το προφανές στρουθοκαμηλίζουμε. Υπεύθυνο για την κατάντια του σιδηρόδρομου στην Ελλάδα είναι όλο το πολιτικό σύστημα. Αυτό που κατά τα άλλα κόπτεται για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας κι άφησε τον σιδηρόδρομο, και όχι μόνο, στην εποχή του Χαριλάου Τρικούπη και του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στη Βόρεια Ελλάδα. Αυτό που αντί να ενώσει σιδηροδρομικά της περιφέρειες της Ελλάδας έκανε με ομοθυμία την επιλογή της ένωσης των συνοικιών της Αθήνας με μετρό, προαστιακό, δρόμους κ.ά.

Θράκη, Μάρτιος 2023

*   Διετέλεσε Δήμαρχος Σουφλίου και πρόεδρος της ΤΕΔΚ  Έβρου

*   https://palio.antibaro.gr/diplomacy/khpouros_stenwph.htm